ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 783/2516นายวันชัย ศิริโสภณาโจทก์นายเสน่ห์ ณ นครจำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. เดิมจำเลยฟ้องขับไล่โจทก์ออกจากตึกที่ให้โจทก์เช่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าสัญญาเช่าไม่สมบูรณ์ให้ขับไล่โจทก์ โจทก์ไม่ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีต่อมาศาลฎีกาพิพากษาว่าสัญญาเช่าสมบูรณ์ แต่โจทก์เข้าครอบครองตึกที่เช่าไม่ได้ เพราะจำเลยได้รื้อเสียแล้วเช่นนี้ จำเลยต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ เพราะการชำระหนี้ตามสัญญาเช่าเป็นอันพ้นวิสัยจำเลยฟ้องขับไล่โจทก์ออกจากทรัพย์ที่ให้โจทก์เช่า และเรียกค่าเช่ากับค่าเสียหาย ศาลพิพากษาถึงที่สุด ให้ยกคำขอในฟ้องของจำเลยที่ให้ขับไล่โจทก์และให้โจทก์ใช้ค่าเสียหาย โจทก์มาฟ้องจำเลยเรียกค่าเสียหายเนื่องจากจำเลยปฏิบัติผิดสัญญาเช่า ทำให้โจทก์ขาดประโยชน์ที่ควรจะได้จากทรัพย์ที่เช่าในระหว่างเป็นความกันในคดีก่อนได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2504 โจทก์ได้เช่าตึกแถวสองชั้นกับโรงไม้ซึ่งติดกับตึก และห้องแถวไม้สองชั้นเลขที่ 10, 12, 14, 16, 18, 20 และ 22 ในที่ดินโฉนดที่ 2823 ตำบลยานนาวา อำเภอยานนาวา จังหวัดพระนคร ไว้จากตัวแทนของเจ้าพระยาบดินทร์เดชานุชิต มีกำหนด 10 ปี (ที่ถูกเป็น 11 ปี) โดยได้จดทะเบียนการเช่าต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ต่อมาวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2507 จำเลยได้ฟ้องขับไล่โจทก์ให้ออกจากตึกและห้องแถวดังกล่าว โดยอ้างว่าได้รับมรดกทรัพย์ดังกล่าวจากเจ้าพระยาบดินทร์เดชานุชิต และสัญญาเช่าของจำเลยไม่ได้จดทะเบียน จึงมีอายุการเช่าเพียง 3 ปีเท่านั้นตามคดีศาลแพ่งหมายเลขแดงที่ 121/2508 ในที่สุดศาลฎีกาพิพากษาว่าสัญญาเช่านั้นได้มีการจดทะเบียน และยังไม่ครบกำหนดการเช่าให้ยกคำขอของจำเลยที่ให้ขับไล่โจทก์ ระหว่างพิจ