ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2516รองอำมาตย์ตรีทรัพย์ ธนังกุลโจทก์เทศบาลนครกรุงเทพจำเลย พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ.2484 ม. 50 เทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพเรื่องการควบคุมการค้าอาหารและน้ำแข็งในสถานที่เอกชน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2505 เทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพ เรื่องควบคุมการค้าอาหารและน้ำแข็งในสถานที่เอกชน(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2505 มุ่งควบคุมสถานที่ที่ใช้เป็นที่ทำการค้าสถานที่ใช้ประกอบการค้าตามความของเทศบัญญัติฉบับนี้ จึงต้องหมายถึงสถานที่ที่ใช้ประกอบการค้าทั้งหมด หาได้หมายถึงเฉพาะที่ตั้งสำหรับวางขายสินค้าเท่านั้นไม่ เมื่อร้านค้าของโจทก์ที่ใช้เป็นที่ขายอาหารบรรจุขวดมีเนื้อที่ 60 ตารางเมตร โจทก์ก็ต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตรา 60 ตารางเมตร ที่ระบุไว้ตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตนั้นจะเสียเฉพาะเนื้อที่ตรงที่ตั้งตู้และชั้นวางขายอาหาร หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า เมื่อประมาณ 6 ปีมาแล้ว โจทก์ประกอบการค้าประเภทสะสมอาหารขึ้นในร้านค้าเครื่องสำอางของโจทก์ เป็นอาหารประเภทบรรจุขวดใส่ไว้ในตู้กระจก 2 ตู้ และวางไว้บนชั้นไม้ 1 ชั้น คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ 1.614 ตารางเมตร ซึ่งเทศบัญญัตินครกรุงเทพเรื่อง อัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ตั้งหรือใช้สถานที่เอกชนเป็นที่ขาย ทำประกอบ ปรุง สะสมอาหารและน้ำแข็ง (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2505 ข้อ 3 กำหนดให้เสียค่าธรรมเนียมปีละ 30 บาท และโจทก์ได้ชำระติดต่อกันมาถึง พ.ศ. 2511 ต่อมา พ.ศ. 2513 พนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยแจ้งว่าโจทก์ขยายสถานที่ทำการค้าขึ้นเป็น 60 ตารางเมตร จึงให้เสียค่าธรรมเนียมปีละ 200 บาท ซึ่งโจทก์ยอมชำระให้จำเลยไปแล้ว แต่โจทก์เห็นว่าจำเลยไม่มีอำนาจเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากการขยายพื้นที่นั้นได้ จำเลยมีสิทธิที่จะเรียกเก็บได้เพียง