ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1885/2516พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายเยื้อน สาลีทอง ที่ 1 นายเตียน สาลีทอง ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกที่นาเนื้อที่ 13 ไร่เศษ ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ซึ่งจำเลยให้การปฏิเสธ แต่โจทก์กลับนำสืบว่าจำเลยบุกรุกที่ดินในหมู่ที่ 3 มีเนื้อที่ 16-20 ไร่ ผิดจากฟ้องทั้งเนื้อที่กับที่ตั้งของที่ดินแสดงว่าโจทก์นำสืบไม่สมฟ้อง จะลงโทษจำเลยฐานบุกรุกที่ดินตามฟ้องไม่ได้ และกรณีเช่นนี้จะถือว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หาได้ไม่จำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงวันที่ 17 เดือนสิงหาคมพุทธศักราช 2514โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2513 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันเข้าไปในที่ดินนาของนางสมุห์ ฉัตรทอง เพื่อยึดถือการครอบครองที่ดินนาทั้งแปลงเป็นเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 80 วา ราคา 1,600 บาท ซึ่งตั้งอยู่หมู่ 10 ตำบลแกใหญ่ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โดยจำเลยร่วมกันบุกรุกเข้าไปไถคราดดิน ทำนาในที่ดินดังกล่าวอันเป็นการรบกวนการครอบครองที่ดินของนางสมุห์ ฉัตรทอง โดยปกติสุข โดยเจตนายึดถือเอาที่ดินดังกล่าวทั้งหมดเป็นของจำเลย เหตุเกิดที่ตำบลแกใหญ่ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แล้ว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 362, 365จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาฟังว่า นาพิพาท นายเตียนจำเลยที่ 2 ได้ขายให้นางสมุห์ ผู้เสียหายแล้วตามเอกสารหมาย จ.1(ก) (ข) และ จ.2 จ.3 และต่อมาได้ขอรับรองการทำประโยชน์ได้รับ น.ส. 3 แล้วตามเอกสาร จ.4 (ก) (ข) แม้เอกสารดังกล่าวจะเป็นภาพถ่าย แต่ผู้เสียหายกับร้อยตำรวจตรีสุรเทพยืนยันว่าเป็นภาพถ่ายจากต้นฉบับจริง จึงรับฟังเป็นพยานหลักฐานได้ว่าที่พิพาทเป็นของนางสมุห์ผู้เสียหาย กา