ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3066/2516นายเฮงกวย แซ่ตงโจทก์นายทวี ไวพนิชการ ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลยบริษัทสยามกลการ จำกัดผู้ร้อง ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 30 ป.วิ.พ. ม. 286 (3)ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16เมษายน 2515 ข้อ 30 ซึ่งออกตามความในประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 ที่ระบุว่า 'ในการจ่ายค่าจ้างค่าล่วงเวลา และค่าทำงานในวันหยุด นายจ้างจะนำหนี้อื่นมาหักมิได้ นั้นหมายถึงห้ามมิให้นายจ้างนำหนี้อื่นที่ลูกจ้างเป็นหนี้นายจ้างหรือบุคคลอื่นมาหักกับค่าจ้างฯลฯ ที่นายจ้างจะต้องจ่ายให้แก่ลูกจ้างเท่านั้น ไม่ได้ระบุห้ามไม่ให้เงินค่าจ้างอยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี การที่ศาลออกหมายอายัดเงินค่าจ้างของจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างของผู้ร้องตามคำขอของโจทก์นั้นจึงต้องบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 286(3)คดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์และจำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันโดยจำเลยทั้งสามยอมใช้เงินให้โจทก์ 11,387 บาทศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอมและคดีถึงที่สุดแล้ว แต่จำเลยทั้งสามไม่ชำระเงินให้โจทก์ตามสัญญายอมความ โจทก์จึงร้องขอให้ศาลมีคำสั่งอายัดเงินรายได้ของจำเลยที่ 2 ประมาณเดือนละ 2,000 บาท ไปยังบริษัทสยามกลการ จำกัด ผู้เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 2 ให้ส่งเงินรายได้ของจำเลยที่ 2 มายังเจ้าพนักงานบังคับคดีครึ่งหนึ่งทุกเดือนจนกว่าจะครบจำนวนหนี้ ศาลชั้นต้นได้ออกหมายอายัดถึงผู้จัดการบริษัทสยามกลการจำกัดตามคำขอของโจทก์บริษัทสยามกลการจำกัดร้องคัดค้านว่า หมายอายัดขัดต่อกฎหมายเพราะเงินค่าจ้างที่บริษัทสยามกลการจำกัดจะต้องจ่ายให้จำเลยที่ 2ไม่อยู่ในความรับผิดชอ