ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4957/2538นาย ประดิษฐ์ ผลทานโจทก์บริษัท สยามสินทรัพย์พัฒนา จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46พ. ซึ่งเป็นผู้จัดการฝ่ายอาหารและเครื่องดื่มมีบันทึกถึงป. ซึ่งเป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลว่าควรเลิกจ้างโจทก์และขอให้ป. ดำเนินการพิจารณาอีกขั้นตอนหนึ่งตามลำดับของการบังคับบัญชาไม่มีผลเป็นการบอกกล่าวเลิกจ้างโจทก์ทันทีเมื่อป. มิได้บอกกล่าวเลิกจ้างโจทก์ตามขั้นตอนปฏิบัติแต่ขอเป็นการส่วนตัวให้โจทก์ลาออกเพื่อพักรักษาตัวก่อนเมื่อหายดีแล้วจึงค่อยกลับเข้ามาทำงานใหม่ในเชิงไม่ต้องการเลิกจ้างโจทก์และเป็นข้อแนะนำในเชิงทางเลือกที่จะเป็นผลดีแก่โจทก์เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้โจทก์ถูกเลิกจ้างจึงเป็นสิทธิของโจทก์จะปฏิบัติตามคำแนะนำหรือไม่ก็ได้ถือไม่ได้ว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่ได้กระทำความผิดและไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า เงินประกันการทำงาน เงินค่าบริการ ค่าจ้างค้างจ่ายค่าชดเชย ค่าเสียหายที่เกิดจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าเสียหาย ค่าชดเชย ค่าจ้างค้างจ่าย ค่าบริการ และให้จำเลยคืนเงินประกันการทำงานแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ว่านายแพทริค เฮอเซ่ และนายประภัทร สุทธาเวช ผู้จัดการฝ่ายบุคคลไม่มีอำนาจเลิกจ้าง ผู้ที่มีอำนาจในการเลิกจ้างได้คือนายจตุพร สิหนาทกถากุล กรรมการผู้จัดการ และนายเดวิดผู้จัดการใหญ่เท่านั้น บันทึกของนายแพทริค ลงวันที่ 8 พฤษภาคม2536 ถึงนายประภัทร มิใช่หนังสือบอกเลิกการจ้