ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 509/2525บริษัทเหล็กสยาม จำกัดโจทก์กรมแรงงาน กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องอัตราและวิธีการเก็บเงินสมทบการจ่ายเงินทดแทนของสำนักงานกองทุนเงินทดแทน ข้อ 2, ข้อ 1ลักษณะการจ่ายเงินค่าครองชีพซึ่งจ่ายเป็นรายเดือนโดยคำนวณจากอัตราค่าจ้างพื้นฐานมีลักษณะเป็นการจ่ายประจำและแน่นอนเพื่อตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติของวันทำงานเช่นเดียวกับค่าจ้าง แม้จะจ่ายเพื่อช่วยเหลือในภาวะเศรษฐกิจที่มีค่าครองชีพสูงขึ้นก็ตามเงินค่าครองชีพก็เป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้าง และไม่ใช่เงินประเภทเดียวกันกับค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ซึ่งไม่ไม่ถือว่าเป็นค่าจ้าง ดังนั้น เงินค่าครองชีพจึงเป็นค่าจ้างอันต้องนำมาคำนวณเงินสมทบกองทุนเงินทดแทนด้วยส่วนเงินรางวัลประจำปีหรือโบนัสนั้น คณะกรรมการบริษัทนายจ้างจะไม่อนุมัติให้จ่ายในปีใดก็ได้ ทั้งการจ่ายก็มีความมุ่งหมายเพื่อเป็นรางวัลสำหรับความดีความชอบของลูกจ้างที่ทำงานมาด้วยดีและมีความประพฤติเหมาะสมเงินรางวัลประจำปีจึงมิใช่เงินที่นายจ้างจ่ายให้ลูกจ้างเป็นการตอบแทนการทำงาน ไม่เป็นค่าจ้างอันจะนำมาคำนวณเงินสบทบกองทุนเงินทดแทนโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับหนังสือของแรงงานจังหวัดสระบุรี แจ้งว่า ได้ทำการประเมินเงินสมทบเพิ่มจากการตรวจบัญชีประจำปี โดยพิจารณาค่าจ้างจากเงินเดือนค่าครองชีพ และเงินรางวัลประจำปี เพื่อนำมาคำนวณเงินสมทบที่โจทก์จะต้องจ่ายจริงและสั่งให้โจทก์นำเงินสมทบเพิ่มเติมไปชำระ โจทก์ไม่เห็นด้วยกับการประเมินเงินสมทบดังกล่าวเพราะเงินค่าครองชีพและเงินรางวัลประจำปีมิใช่ค่าจ้าง นำมาคำนวณเป็นเงินสมทบกองทุนเงินทดแทนไม่ได้ จึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนและได้จ่า