ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 896/2525พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์นายเรียน พรหมงามจำเลย ป.อ. ม. 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 2 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 11, ม. 54, ม. 69, ม. 72 (ตรี), ม. 73, ม. 74 พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2494 ม. 6 พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2518 ม. 22 พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2522 ม. 3, ม. 7, ม. 9 พ.ร.ฎ.กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ.2505 การตัดฟันไม้หวงห้ามกับการมีไม้หวงห้ามไว้ในความครอบครองเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน. แม้จะยังมิได้เคลื่อนย้าย ไม้หวงห้ามนั้นจากที่ได้ตัดฟันไปไว้ที่อื่นก็ตามโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2524 ถึงวันที่ 15 กุมภาพันธ์2524 ทั้งเวลากลางวันและกลางคืน จำเลยบุกรุกเข้าไปในบริเวณป่าโครงการไม้กระยาเลย โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยแผ้วถางก่นสร้างและเผาป่าอันเป็นการทำลายป่า แล้วยึดถือครอบครองปลูกสร้างบ้านลงในบริเวณที่ก่นสร้าง ในการนี้จำเลยได้ตัดฟันไม้กราดอันเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก.ตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505 อันดับที่ 129จำนวน 4 ต้น ปริมาตร 7.61 ลูกบาศก์เมตร และจำเลยบังอาจมีไม้หวงห้ามจำนวนดังกล่าวอันเป็นไม้หวงห้ามที่ยังมิได้แปรรูป และไม่มีรอยตราค่าภาคหลวงหรือรอยตรารัฐบาลขายไว้ในความครอบครองโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 11, 54, 69, 72 ตรี, 73,74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 6 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา 22 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 7, 9 พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11พ.ศ. 2514 ข้อ 2 ริบของกลาง และให้จำเ