ลูกจ้างที่ถูกพักงานมีสิทธิได้รับเงินค่าเล่าเรียนบุตรตามระเบียบของจำเลยหรือไม่
พนักงานที่ถูกพักงานไม่ได้รับค่าจ้างหรือรายได้ซึ่งเป็นการตอบแทนการทำงาน จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินบำรุงการศึกษาหรือค่าเล่าเรียนตามระเบียบของจำเลย เนื่องจากระเบียบดังกล่าวใช้บังคับสำหรับพนักงานที่ทำงานตามปกติเท่านั้น
ลูกจ้างที่ถูกพักงานไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าเล่าเรียนบุตรตามระเบียบของจำเลย พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ถูกสั่งพักงานในระหว่างต้องหาคดีอาญา ต่อมาศาลยกฟ้อง จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานแต่ไม่ยอมจ่ายเงินค่าเล่าเรียนบุตรในระหว่างถูกพักงาน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1740/2525นายอุดม ทัศนาทรโจทก์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์จำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ข้อ 5 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2ระเบียบว่าด้วยการช่วยเหลือลูกจ้างเกี่ยวแก่การศึกษาของบุตรกำหนดว่า ลูกจ้างที่มีสิทธิจะได้รับการช่วยเหลือดังกล่าวจะต้องเป็นผู้ที่มีรายได้อันได้แก่เงินที่นายจ้างจ่ายให้เพื่อตอบแทนการทำงาน ลูกจ้างที่ถูกพักงานแม้จะมีระเบียบให้จ่ายเงินแก่ลูกจ้าง เงินนี้ก็มิใช่เงินที่จ่ายเพื่อตอบแทนการทำงาน นอกจากนี้ระเบียบดังกล่าวยังกำหนดให้ลูกจ้างผู้มีสิทธิเบิกค่าเล่าเรียนบุตรภายใน 60 วันนับแต่วันที่ได้ชำระเงินให้โรงเรียน และมิได้ระบุถึงสิทธิของลูกจ้างที่ถูกพักงาน ดังนั้นระเบียบนี้จึงให้สิทธิเฉพาะลูกจ้างที่ทำงานตามปกติเท่านั้น ลูกจ้างที่ถูกพักงานไม่มีสิทธิได้รับการช่วยเหลือเงินค่าเล่าเรียนบุตรโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยได้สั่งพักงานโจทก์ในระหว่างต้องหาคดีอาญา เมื่อศาลยกฟ้องจำเลยจึงรับโจทก์กลับเข้าทำงานแต่ไม่ยอมจ่ายเงินค่าเล่าเรียนบุตรของโจทก์ในระหว่างที่โจทก์ถูกพักงาน ขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินดังกล่าวจำนวน 32,645 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอเบิกค่าเล่าเรียนบุตรภายในเวลาที่ระเบียบว่าด้วยการช่วยเหลือพนักงานผู้มีรายได้น้อยเกี่ยวกับการศึกษาของบุตรในโรงเรียน พ.ศ. 2523 กำหนดไว้ และโจทก์เป็นผู้ที่ไม่มีสิทธิได้รับการช่วยเหลือเพราะโจทก์ไม่มีรายได้เป็นเงินเดือนที่จำเลยจ่ายให้เพื่อตอบแทนการทำงาน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินค่าเล่าเรียนบุตรแก่โจทก์เป็นเงิน 32,645 บาทจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามระเบียบว่าด้วยการช่วยเห