การจ้างงานที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงกำไรในทางเศรษฐกิจไม่ได้รับการยกเว้นตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 และคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์มีอำนา
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน เป็นกฎหมายคนละส่วนกับพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 การยกเว้นตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯ มาตรา 4 กำหนดไว้เฉพาะกิจการตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา ซึ่งพระราชกฤษฎีกากำหนดกิจการที่พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯ ไม่ใช้บังคับ พ.ศ. 2523 กำหนดไว้เฉพาะกิจก
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
โจทก์เป็นกรรมการหมู่บ้าน หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย ตกลงกับผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านจัดหน่วยรักษาความปลอดภัยโดยคิดค่าบริการ คณะกรรมการหมู่บ้านเป็นผู้เก็บเงินค่าจ้าง ต่อมาเลิกจ้างนายชิตกับพวกเนื่องจากรักษาความปลอดภัยไม่มีประสิทธิภาพ นายชิตกับพวกยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ว่าโจทก์เลิกจ้างโดยไ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2068/2525นายพอใจ วงศาโรจน์ กับพวกโจทก์นายจำรูญ เจริญกุล กับพวกจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 4 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 1 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดกิจการที่มิให้ใช้บังคับตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน เป็นบทกฎหมายที่กำหนดการคุ้มครองแรงงานแก่ลูกจ้างเพื่อให้การใช้แรงงานเป็นไปโดยเหมาะสมเป็นกฎหมายคนละส่วนกับพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ ซึ่งเป็นกฎหมายที่กำหนดถึงความสัมพันธ์รวมทั้งวิธีการแก้ไขข้อขัดแย้งระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างให้เป็นไปด้วยวิธีปรองดองและเป็นธรรม ดังนั้นการจ้างงานที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงกำไรในทางเศรษฐกิจ จึงมิใช่กิจการที่ได้รับยกเว้นมิให้ใช้พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์บังคับเช่นเดียวกับประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงานโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นกรรมการหมู่บ้าน หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยได้ตกลงกับผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านรับหน้าที่จัดหน่วยรักษาความปลอดภัยโดยคิดค่าบริการ โจทก์ตกลงโดยคณะกรรมการหมู่บ้านเป็นผู้เก็บเงินค่าจ้างส่งมอบต่อหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย ต่อมาการรักษาความปลอดภัยไม่มีประสิทธิภาพ คณะกรรมการจึงลงมติเลิกจ้าง นายชิตกับพวกได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ จำเลยว่าโจทก์เลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม จำเลยมีคำสั่งให้โจทก์จ่ายค่าเสียหายให้นายชิตกับพวก โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าว เพราะกรรมการหมู่บ้านมิใช่เป็นนายจ้างเพียงแต่กระทำแทนหมู่บ้าน นายชิตกับพวกมิได้เป็นลูกจ้างของโจทก์ ทั้งปฏิบัติหน้าที่บกพร่องขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งคณะกรรมการ