สัญญาจ้างหลังเกษียณอายุเป็นสัญญาจ้างใหม่ที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่ และนายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยเมื่อเลิกจ้างตามกำหนดระยะเวลาหรือไม่
การจ้างลูกจ้างต่อไปเป็นรายปีหลังจากมีคำสั่งอนุมัติให้ออกจากหน้าที่เพราะเกษียณอายุแล้ว มิใช่เป็นการขยายกำหนดเวลาการทำงาน หากแต่เป็นการตกลงทำสัญญาจ้างกันใหม่ จึงเป็นสัญญาที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอน เมื่อเลิกจ้างตามกำหนดระยะเวลา นายจ้างได้รับยกเว้นไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อ
จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องเฉพาะโจทก์ที่ 1 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
โจทก์ที่ 1 เกษียณอายุเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2514 และจำเลยมีคำสั่งอนุมัติให้ออกจากหน้าที่แล้ว หลังจากนั้นจำเลยจ้างโจทก์ที่ 1 เป็นลูกจ้างชั่วคราวเป็นรายปี 3 ปี ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2514 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2517 เมื่อครบปีที่สาม จำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 1 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2517 โจทก์ที่ 1 ฟ้องเรีย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2104 - 2105/2525นายบุญยงค์ มนูธรรม กับพวกโจทก์กรมประชาสงเคราะห์จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46การที่จำเลยตกลงจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างต่อไปเป็นรายปีหลังจากมีคำสั่งอนุมัติให้โจทก์ออกจากหน้าที่เพราะเกษียณอายุตามกฎหมายแล้วนั้น มิใช่เป็นการขยายกำหนดเวลาการทำงานของโจทก์ออกต่อไปหากแต่เป็นการตกลงทำสัญญาจ้างกันใหม่ จึงเป็นสัญญาที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนดังนั้น เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์ตามกำหนดระยะเวลาในสัญญาจ้างและโจทก์ฟ้องเรียกค่าชดเชยเนื่องจากถูกจำเลยเลิกจ้างตามสัญญาใหม่นี้จำเลยจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์ที่ 1 ที่ 2 เป็นลูกจ้างประจำ ต่อมา จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอบังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งสองพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การว่าโจทก์ที่ 1 ที่ 2 พ้นจากการเป็นลูกจ้างของจำเลยเพราะเหตุเกษียณอายุตามกฎหมาย โจทก์ที่ 1 เกษียณอายุเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2514 หลังจากนั้นถึงวันที่ 30 กันยายน 2517 จำเลยจ้างโจทก์ที่ 1 เป็นลูกจ้างชั่วคราว การจ้างโจทก์ที่ 1 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2514 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2517 เป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกดอกเบี้ย คดีโจทก์ขาดอายุความขอให้พิพากษายกฟ้องในวันนัดพิจารณาคู่ความแถลงรับกันว่า โจทก์ที่ 1 ได้ออกจากงานเพราะเกษียณอายุเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2514 หลังจากนั้นได้เป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลยมีสัญญาการจ้างเป็นรายปี จำเลยไม่จ้างโจทก์ที่ 1 หลังจากหมดสัญญาปี 2517 แล้วศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งสองพร