การที่ลูกจ้างใช้สิทธิเลือกออกจากงานก่อนสิ้นปีงบประมาณตามข้อบังคับของนายจ้างเมื่ออายุครบ 60 ปี ถือเป็นการเลิกจ้างหรือเป็นการลาออก และลูกจ้างมีสิทธิได้ร
ข้อบังคับของนายจ้างที่ใช้คำว่า "ให้ออกจากงาน" แสดงถึงการที่นายจ้างเป็นผู้ดำเนินการให้ลูกจ้างออกจากงาน ซึ่งถือเป็นการเลิกจ้าง มิใช่การลาออก โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับข้อบังคับที่ใช้คำว่า "สั่งอนุญาตให้ลาออกจากงาน" ซึ่งแสดงถึงเจตนาที่แตกต่างกัน
การที่ลูกจ้างใช้สิทธิเลือกออกจากงานก่อนสิ้นปีงบประมาณตามข้อบังคับของนายจ้างเมื่ออายุครบ 60 ปี ถือเป็นการเลิกจ้าง มิใช่การลาออก ลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชย พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย มีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ในวันที่ 4 เมษายน 2525 ซึ่งจะต้องเกษียณอายุในวันที่ 1 ตุลาคม 2525 แต่โจทก์ใช้สิทธิตามข้อบังคับจำเลย ฉบับที่ 201 ข้อ 9.1 วรรคแรก ออกจากงานตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน 2525 จำเลยไม่จ่ายค่าชดเชยโดยอ้างว่าโจทก์ลาออกเอง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2290/2525นายมานะ นาคเสนโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2นายจ้างมีข้อบังคับว่า ถ้าลูกจ้างคนใดมีอายุครบ 60 ปี ในระหว่างปี ลูกจ้างคนนั้นมีสิทธิที่จะเลือกออกจากงานในวันถัดจากวันที่มีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์ หรือในวันสิ้นปีงบประมาณที่เกษียณอายุก็ได้ ดังนั้น การที่ลูกจ้างใช้สิทธิเลือกออกจากงานก่อนสิ้นปีงบประมาณเมื่อลูกจ้างอายุครบ 60 ปีแล้วซึ่งข้อบังคับของนายจ้างเปิดโอกาสให้ลูกจ้างเลือกทำได้ จึงเป็นการเลิกจ้างหาใช่เป็นลาออกจากงานไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่จ่ายค่าชดเชยให้ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้เลิกจ้างโจทก์ โจทก์ขอลาออกจากงานเองโจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์มีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ในวันที่ 4 เมษายน 2525 ซึ่งโจทก์จะต้องออกจากงานฐานเกษียณอายุในวันที่ 1 ตุลาคม 2525 แต่โจทก์ถึงออกจากงานตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน2525 อันเป็นการใช้สิทธิตามข้อบังคับจำเลย ฉบับที่ 201 ข้อ 9.1 วรรคแรกซึ่งมีความว่า "ฐานเกษียณอายุคือ เมื่ออายุครบหกสิบปีบริบูรณ์ ผู้ใดมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์ในระหว่างปีใด ให้มีสิทธิที่จะทำงานต่อไปได้จนถึงสิ้นปีงบประมาณที่ครบเกษียณอายุแล้วให้ออกจากงานตั้งแต่วันขึ้นปีใหม่ของปีงบประมาณถัดไป แต่ถ้าผู้นั้นประสงค์จะออกเมื่ออายุครบหกสิบปีบริบูรณ์ก็ให้ออกจากงานได้ตั้งแต่วันถัดไป" มีความหมายว่า ถ้าลูกจ้