ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2777/2525

ประเด็นกฎหมาย

สิทธิได้รับค่าชดเชยเมื่อเลิกจ้างโดยไม่มีความผิดตามข้อ 47 และสิทธิหักเงินบำเหน็จชำระหนี้ตามข้อบังคับ

หลักกฎหมาย

สิทธิได้รับค่าชดเชยต้องพิจารณาเหตุแห่งการเลิกจ้างในขณะเลิกจ้าง หากลูกจ้างไม่ได้กระทำความผิดตามข้อ 47 นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชย และนายจ้างจะอ้างเหตุภายหลังเพื่อปฏิเสธการจ่ายค่าชดเชยไม่ได้ ส่วนการหักเงินบำเหน็จต้องมีข้อผูกพันที่แน่นอน การกล่าวหาโดยยังไม่มีการพิสูจน์ยังไม่ถือว่ามีข้อผูกพัน

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้จำเลยชำระค่าชดเชย เงินบำเหน็จ และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยเลิกจ้างโจทก์เนื่องจากบริหารกิจการไม่มีประสิทธิภาพ ไม่ใช่เพราะกระทำความผิดตามข้อ 47 และจำเลยกล่าวหาโจทก์ทำละเมิดแต่ยังอยู่ระหว่างการพิจารณาของพนักงานอัยการ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2777/2525พลอากาศตรีนภาเดช ปุษยะนาวินโจทก์องค์การแก้ว กระทรวงกลาโหมจำเลย ป.พ.พ. ม. 341, ม. 344 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46, ข้อ 47ลูกจ้างจะมีสิทธิได้รับค่าชดเชยหรือไม่ต้องพิจารณาเหตุแห่งการเลิกจ้างในขณะเลิกจ้างว่าลูกจ้างได้กระทำความผิดในกรณีใดกรณีหนึ่งตามข้อ 47 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ หรือไม่ หากขณะเลิกจ้าง ลูกจ้างไม่ได้กระทำผิดดังกล่าว นายจ้างก็ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้าง เมื่อลูกจ้างเรียกร้องให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยนายจ้างจะอ้างเหตุต่าง ๆ ขึ้นภายหลังเพื่อเป็นการปฏิเสธการจ่ายค่าชดเชยหาได้ไม่แม้ข้อบังคับของจำเลยผู้เป็นนายจ้างจะกำหนดว่า ลูกจ้างที่มีข้อผูกพันจะต้องชดใช้ให้แก่จำเลย ให้จำเลยมีสิทธิหักเงินบำเหน็จของลูกจ้างได้ก็ตามการที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ทำละเมิดได้ส่งเรื่องให้พนักงานอัยการพิจารณาดำเนินการฟ้องเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ และพนักงานอัยการกำลังพิจารณาอยู่ ได้ความเพียงเท่านี้ ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์มีข้อผูกพันที่จะต้องชดใช้เงินแก่จำเลย จำเลยจึงไม่มีสิทธิที่จะหักเงินบำเหน็จของโจทก์ชำระหนี้แก่จำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินค่าชดเชย เงินบำเหน็จและสินจ้างแทนการบอกกล่าวเลิกจ้างล่วงหน้า พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์จงใจทำให้จำเลยเสียหายหรือประมาทเลินเล่อในการทำงานทำให้จำเลยเสียหายอย่างร้ายแรง จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย จำเลยมีสิทธิหักเงินบำเหน็จที่โจทก์จะได้รับเพื่อชดใช้ค่าเสียหายที่จำเลยทำต่อโจทก์ และมีสิทธิบอกเลิกสัญญาได้โดยบอกกล่าวล่วงหน้าเพียง 7 วัน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพา