ค่าครองชีพที่จ่ายเป็นประจำรายเดือนและจำนวนแน่นอนถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 และข้อตกลงไม่ให้นำค่าครองชีพมาคำน
ค่าครองชีพที่จ่ายเป็นประจำรายเดือนและจำนวนแน่นอนเพื่อตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติ ถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 แม้จะเรียกชื่อว่า 'เงินสวัสดิการ' ก็ไม่เปลี่ยนลักษณะทางกฎหมาย ข้อตกลงไม่ให้นำค่าครองชีพมาคำนวณค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดขัดต่อประกาศฯ ข้อ 34, 3
พิพากษายืน ให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ 97 บาท 20 สตางค์
ลูกจ้างได้รับเงินเดือนและค่าครองชีพเป็นรายเดือนจำนวนแน่นอน ทำงานล่วงเวลาและในวันหยุด นายจ้างจ่ายค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดโดยไม่นำค่าครองชีพมารวมคำนวณ โดยอ้างข้อตกลงกับสหภาพแรงงานว่าค่าครองชีพเป็นเงินสวัสดิการไม่ใช่ค่าจ้าง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2891/2525นายเกียรติศักดิ์ ภัทรพิชิตโจทก์บริษัทธนากรผลิตภัณฑ์น้ำมันพืช จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 34, ข้อ 39แม้จะมีข้อตกลงระหว่างโจทก์ลูกจ้างกับจำเลยนายจ้าง ให้เรียกค่าครองชีพว่า 'เงินสวัสดิการ' ก็ไม่เป็นข้อยกเว้นที่จะทำให้ค่าครองชีพไม่ใช่ค่าจ้าง เมื่อถือว่าค่าครองชีพเป็นค่าจ้างการที่มีข้อตกลงระหว่างโจทก์จำเลยไม่ให้นำ 'เงินสวัสดิการ' มาคำนวณค่าจ้างในการทำงานล่วงเวลาและค่าจ้างในการทำงานในวันหยุด จึงขัดต่อประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ฯ ข้อ 34,39 ซึ่งกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าทำงานล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดโดยคำนวณจากค่าจ้างซึ่งหมายถึงค่าจ้างทั้งหมด ข้อตกลงดังกล่าวจึงไม่มีผลใช้บังคับโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ครั้งสุดท้ายได้รับเงินเดือนเดือนละ 4,054 บาท ค่าครองชีพเดือนละ 834 บาท ระหว่างวันที่ 6 ถึง 20 มิถุนายน2525 โจทก์ทำงานในวันหยุดและทำงานล่วงเวลาในวันทำงานปกติรวม 4 วัน คือวันที่ 6 มิถุนายน 2525 ซึ่งเป็นวันหยุดประจำสัปดาห์โจทก์ทำงาน 8 ชั่วโมง วันที่ 9 มิถุนายน 2525 โจทก์ทำงานล่วงเวลา 3 ชั่วโมง วันที่ 18 มิถุนายน 2525 โจทก์ทำงานล่วงเวลา 5 ชั่วโมง และวันที่ 20 มิถุนายน 2525 ซึ่งเป็นวันหยุดประจำสัปดาห์โจทก์ทำงาน 8 ชั่วโมง แต่จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดให้โจทก์โดยมิได้นำค่าครองชีพมารวมกับเงินเดือนเพื่อเป็นฐานในการคำนวณด้วย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าล่วงเวลา 41 บาท 60 สตางค์ และค่าทำงานในวันหยุด 55 บาท 60 สตางค์รวมเป็นเงิน 97 บาท 20 สตางค์แก่โจทก์ด้วยจำเลยให้การว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยได้รับเงินเดือนและค่าครองชีพตามฟ้อง จำเลยจ่ายเงินค่าล่วงเวล