นายจ้างมีสิทธิแก้ไขคำสั่งยุบตำแหน่งเป็นปลดลูกจ้างออกจากงานเนื่องจากลูกจ้างไม่ส่งมอบงานตามคำสั่ง และไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและเงินบำเหน็จ
นายจ้างมีสิทธิแก้ไขคำสั่งเดิมที่ให้พ้นจากตำแหน่งเป็นปลดออกจากงานได้ หากมูลเหตุแห่งการปลดเกิดขึ้นก่อนการเลิกจ้าง และการกระทำของลูกจ้างเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรง นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 47(3) และลูกจ้างไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จตามข้อบังคับว่า
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เกี่ยวกับค่าชดเชยและเงินบำเหน็จเสียด้วย
นายจ้างมีคำสั่งยุบตำแหน่งและให้ลูกจ้างพ้นจากตำแหน่ง โดยให้ส่งมอบงานภายในกำหนด แต่ลูกจ้างไม่ส่งมอบงานภายในกำหนด อันเป็นการขัดคำสั่งหรือหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา ต่อมานายจ้างมีคำสั่งปลดลูกจ้างออกจากงานเนื่องจากความผิดวินัยอย่างร้ายแรง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2917/2525นาวาอากาศโทชวลิต บูรณสมภพโจทก์องค์การแก้ว กระทรวงกลาโหม กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 46, ข้อ 47เดิมจำเลยซึ่งเป็นนายจ้างมีคำสั่งยุบตำแหน่งที่โจทก์ดำรงอยู่ ให้โจทก์พ้นจากตำแหน่งและส่งมอบงานก่อนวันพ้นจากตำแหน่ง ต่อมาปรากฏว่าโจทก์ไม่ส่งมอบงานภายในกำหนดอันเป็นการขัดคำสั่งหรือหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา จำเลยมีสิทธิแก้ไขคำสั่งเดิมเป็นให้ปลดโจทก์ออกจากงานเพราะฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงได้ ดังนั้นจำเลยจึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำโดยไม่เป็นธรรมและเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าสินไหมทดแทนเงินบำเหน็จ ค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า พร้อมทั้งดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งเก้าให้การว่า จำเลยมีมติยุบตำแหน่งซึ่งโจทก์ดำรงอยู่เพราะไม่จำเป็นและงานน้อย การเลิกจ้างและยุบตำแหน่งไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยและเงินบำเหน็จเพราะโจทก์ไม่ส่งมอบงานให้จำเลยเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับระเบียบเกี่ยวกับการทำงานเป็นการร้ายแรง จำเลยจึงมีคำสั่งปลดโจทก์ออกจากงาน จำเลยมีสิทธิที่จะบอกเลิกสัญญาได้โดยการบอกกล่าวล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 7 วันขอให้ยกฟ้องโจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 จ่ายค่าชดเชยและเงินบำเหน็จพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ คำขออื่นให้ยก ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ถึงที่ 9จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่า เดิมจำเลยที่ 1 มีคำสั่งลงวันที่ 31 สิงหาคม 2524 ให้ยุบตำแหน่งเจ้าหน้าที่กฎหมายอันเป็นตำแหน่ง