ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3451/2525

ประเด็นกฎหมาย

สิทธิได้รับเงินบำเหน็จสำหรับระยะเวลาที่ทำงานเป็นลูกจ้างชั่วคราวก่อนได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำ

หลักกฎหมาย

ตามระเบียบการจ่ายเงินบำเหน็จแก่พนักงานยาสูบ พ.ศ. 2500 ข้อ 2 และข้อ 3 พนักงานยาสูบที่จ้างเป็นประจำเท่านั้นที่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จ ส่วนลูกจ้างชั่วคราวไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จตามระเบียบนี้

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางที่ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างชั่วคราวตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม 2488 จนถึงวันที่ 4 มีนาคม 2500 โดยถูกเรียกให้ทำงานเฉพาะเมื่อมีงานให้ทำ และเมื่อหมดงานก็ให้พัก ลักษณะเป็นการจ้างชั่วคราว ต่อมาได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2500 และเกษียณอายุในวันที่ 1 ตุลาคม 2524 จำเลยคำนวณบำเหน็จให้เฉพาะระยะเ

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3451/2525นางละมัย ชุ่มแสงโจทก์กระทรวงการคลังจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2โจทก์เข้าทำงานกับจำเลยวันที่ 2 กรกฎาคม 2488และได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2500ก่อนได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำโจทก์ถูกเรียกกลับเข้าปฏิบัติงานใหม่สองครั้ง ครั้งแรกเมื่อสัปดาห์ที่ 5 ของปี พ.ศ. 2498 จนถึงวันที่ 1 ธันวาคม 2498 และวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2499 จำเลยก็เรียกโจทก์มาปฏิบัติงานใหม่อีก ลักษณะงานของโจทก์เป็นการจ้างเฉพาะเวลาที่จำเลยมีงานให้ทำ หมดงานก็ให้โจทก์พักและเมื่อมีงานใหม่จำเลยจะเรียกโจทก์เข้ามาทำงานอีก งานของโจทก์ก่อนวันที่ 5 มีนาคม 2500 จึงมีลักษณะเป็นการชั่วคราวโจทก์จึงเป็นลูกจ้างชั่วคราวมิใช่ลูกจ้างประจำของจำเลยโจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. 2487 จำเลยได้จ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างประจำหน้าที่ครั้งสุดท้ายเป็นพนักงานรายชั่วโมง กองผลิตอุปกรณ์ โรงงานช่างกล โรงงานยาสูบ ซึ่งเป็นกิจการของจำเลย อัตราค่าจ้างครั้งสุดท้ายเดือนละ 5,230 บาท เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2524 โจทก์ออกจากงานเพราะเกษียณอายุ จำเลยจะต้องจ่ายเงินบำเหน็จให้โจทก์ตามระเบียบคือจำนวนปีที่ทำงานคูณด้วยอัตราค่าจ้างสุดท้าย โจทก์มีอายุการทำงาน 38 ปี แต่จำเลยคิดอายุการทำงานให้โจทก์เพียง 25 ปี ขาดไป 13 ปี คิดเป็นเงินบำเหน็จที่ขาดไป 67,990 บาท โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยไม่ชำระ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินบำเหน็จจำนวน 67,990 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เดิมโจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลยตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคม 2488 ถึง พ.ศ. 2499 โดยจำเลยเรียกโจทก์เข้าทำงานเป็นระยะ ๆ โจทก์เพิ่งเป็นลูกจ้างประจำเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2500 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2524 รวมเวลาที่โจทก์