จำเลยมีสิทธิหักเงินเดือนโจทก์เพื่อชดใช้เงินที่โจทก์เบิกไปโดยไม่มีสิทธิหรือไม่ และการหักดังกล่าวขัดต่อประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน หรื
สิทธิเรียกร้องเงินของจำเลยที่จ่ายให้โจทก์ไปโดยไม่ถูกต้องไม่ใช่สิทธิเรียกร้องที่ยังมีข้อต่อสู้อยู่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 344 การขอเบิกเงินตามระเบียบการธนาคารออมสินเป็นเรื่องที่โจทก์ใช้สิทธิในฐานะลูกจ้างตามสัญญาจ้างแรงงาน อันเกี่ยวเนื่องกับการปฏิบัติงาน เมื่อจำเลยจ่ายเงินให้โจทก์โดยไม่มีส
ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำพิพากษาศาลแรงงานกลางในประเด็นเรื่องหักหนี้ ให้ศาลแรงงานกลางสืบพยานในประเด็นดังกล่าวแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
โจทก์เป็นพนักงานธนาคารออมสิน เบิกเงินค่าเล่าเรียนบุตรจากจำเลยไปโดยไม่มีสิทธิ จำนวน 1,280 บาท จำเลยหักเงินเดือนโจทก์เดือนเมษายน 2525 จำนวน 640 บาท และเดือนพฤษภาคม 2525 จำนวน 640 บาท เพื่อชดใช้เงินดังกล่าว โจทก์ฟ้องว่าการหักเงินเดือนเป็นการฝ่าฝืนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 30 และ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3478/2525นายสุรพล พานิชโจทก์ธนาคารออมสินจำเลย ป.พ.พ. ม. 344 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 โจทก์เป็นพนักงานธนาคารออมสิน จำเลยได้เบิกเงินค่าเล่าเรียนจากจำเลยไปโดยไม่มีสิทธิ จำเลยย่อมมีสิทธิเรียกคืนได้ตามระเบียบวิธีปฏิบัติในการเบิกจ่ายเงินช่วยเหลือการศึกษาของบุตรและการยืมเงินทดรองสิทธิเรียกร้องเงินของจำเลยที่จ่ายให้โจทก์ไปโดยไม่ถูกต้องดังกล่าวคืนนั้นไม่ใช่สิทธิเรียกร้องที่ยังมีข้อต่อสู้อยู่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 344 จำเลยมีสิทธิหักเงินเดือนโจทก์เพื่อชดใช้เงินซึ่งโจทก์เบิกไปโดยมิชอบได้ไม่ขัดต่อประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยตำแหน่งประจำแผนกจ่ายเงิน กองรักษาเงิน ฝ่ายการบัญชี อัตราเงินเดือนเดือนละ 9,320 บาท มีสิทธิรับเงินเดือนและสวัสดิการต่าง ๆ ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างจำเลยปฏิบัติฝ่าฝืนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 30 โดยสั่งหักหนี้อื่นจากเงินเดือนของโจทก์ เพื่อชดใช้เงินค่าเล่าเรียนบุตรซึ่งโจทก์เบิกไปโดยได้รับอนุญาตการจ่ายแล้ว ตามระเบียบการธนาคารออมสินฉบับที่ 140 ประกอบกับคำสั่งที่ 33/2520 ต่อมามีการโต้แย้งการเบิกจ่ายเงินจำนวนนี้ระหว่างโจทก์กับจำเลยยังไม่ยุติตามระเบียบการธนาคารออมสินฉบับที่ 140 จำเลยกลับสั่งหักเงินเดือนของโจทก์จำนวน 1,280 บาท โดยหักเดือนเมษายน 2525 เป็นเงิน 640 บาท และเดือนพฤษภาคม 2525 เป็นเงิน 640 บาท เป็นการฝ่าฝืนต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 344 เพราะสิทธิเรียกร้องยังมีข้อต่อสู้อยู่หักกลบลบหนี้ไม่ได้ ทั้งจำเลยไม่ปฏิบัติตามระเบียบการธนาคารออมสิน ฉบับที่ 140 และคำสั่งที่ 33/2