การขายที่ดินที่ได้มาโดยการรับจำนองและหลุดเป็นสิทธิ หลังจากครอบครองทำประโยชน์เป็นเวลานาน แล้วแบ่งขายเป็นแปลงเล็ก ๆ เป็นการขายเป็นทางค้าหรือหากำไรอันต้อ
การส่งหนังสือโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตามมาตรา 8 วรรคแรก พนักงานไปรษณีย์ต้องส่งให้แก่ผู้รับหรือบุคคลที่อยู่ในบ้านหรือสำนักงานของผู้รับจึงจะชอบด้วยกฎหมาย หากผู้รับแทนไม่ใช่บุคคลที่อยู่ในบ้าน ถือไม่ได้ว่าได้รับหนังสือในวันดังกล่าว ต้องถือวันที่ได้รับจริง การขายที่ดินที่ได้มาโดยการรับจำนองและหลุดเป็นสิทธ
โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78 และบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้า 11 พิพากษายืน
โจทก์ได้รับกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการรับจำนองและจดทะเบียนหลุดเป็นสิทธิตั้งแต่ พ.ศ. 2466 ครอบครองทำนาทำสวนเป็นเวลา 35 ปี ก่อนแบ่งเป็นแปลงเล็ก ๆ เพื่อขาย และขายหลังจากได้กรรมสิทธิ์มา 47 ปีเศษ ผู้ที่พนักงานไปรษณีย์ให้ลงลายมือชื่อรับหนังสือแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์แทนโจทก์ไม่ใช่บุคคลที่อยู่ในบ้านโจทก์ โจทก์ได้ร
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3848/2525นางพอน มังคะลี โดย นายวิเชียร มังคะลีโจทก์ผู้รับมอบอำนาจโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 8, ม. 30 (2), ม. 77, ม. 78 บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร ประเภทการค้า 11 การส่งหมายเรียกหรือหนังสืออื่นถึงบุคคลใดเกี่ยวกับภาษีอากรฝ่ายสรรพากรโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตามประมวลรัษฎากร มาตรา 8 วรรคแรกนั้น กฎหมายมิได้บัญญัติวิธีการส่งไว้อย่างในกรณีที่มีผู้นำส่ง แต่ย่อมเห็นได้ว่าพนักงานไปรษณีย์ผู้นำส่งจะต้องส่งให้แก่ผู้รับหรือบุคคลที่อยู่ในบ้านหรือสำนักงานของผู้รับตามที่ผู้ส่งได้จ่าหน้าซองไว้จึงจะถือได้ว่าเป็นการส่งที่ชอบด้วยกฎหมาย ดังนั้นถ้าปรากฏว่าผู้ที่พนักงานไปรษณีย์ให้ลงลายมือชื่อรับหนังสือไว้แทนโจทก์ไม่ใช่บุคคลที่อยู่ในบ้านโจทก์ ก็ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับหนังสือในวันดังกล่าว ต้องถือเอาวันที่โจทก์ได้รับจริงโจทก์ได้รับกรรมสิทธิ์ที่ดินรายนี้มาโดยการรับจำนองและจดทะเบียนหลุดเป็นสิทธิตั้งแต่ พ.ศ. 2466 แล้วได้ครอบครองทำนาทำสวนตลอดมาเป็นเวลา 35 ปี จึงได้แบ่งเป็นแปลงเล็ก ๆ เพื่อสะดวกในการขายและให้ได้ราคาดีขึ้นแสดงว่าโจทก์มิได้มีเจตนามาก่อนเลยว่าจะนำที่ดินแปลงนี้มาจัดสรรขาย การที่โจทก์รับจำนองไว้ก็เพื่อหวังจะได้ดอกเบี้ย ไม่ได้หวังจะได้ที่ดินมาเพื่อทำการค้าแต่อย่างใด และโจทก์เพิ่งขายไปหลังจากได้กรรมสิทธิ์มาถึง 47 ปีเศษ การขายที่ดินของโจทก์เช่นนี้จึงเป็นการขายสมบัติเก่าในฐานะเจ้าของกรรมสิทธิ์ ไม่ใช่เป็นทางค้าหรือหากำไร โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78 และบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้า 11โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับแบบแจ้งการประเมินภาษีการค้าพร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่มจากพนักงานของจำเลยที่ 1 รวม 4