การสั่งพักงานลูกจ้างเนื่องจากฝ่าฝืนข้อบังคับการทำงาน ถือเป็นการเลิกจ้างหรือไม่
การสั่งพักงานลูกจ้างโดยมีกำหนดระยะเวลาแน่นอน และลูกจ้างยังมีโอกาสกลับเข้าทำงานหากปรับปรุงตัว ไม่ถือเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 วรรคสอง
จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ เพราะการสั่งพักงานไม่เป็นการเลิกจ้าง
จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ต่อมาจำเลยสั่งพักงานโจทก์เป็นเวลา 1 เดือน เนื่องจากโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับการทำงาน โจทก์นำคดีมาฟ้องก่อนครบกำหนดพักงาน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 688 - 689/2524นางสาวพรรณี แซ่เจียว กับพวกโจทก์บริษัทภัทยาอุตสาหกิจ จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2อุทธรณ์ของโจทก์ที่ว่า การที่จำเลยสั่งพักงานโจทก์เป็นการกลั่นแกล้งโจทก์หรือไม่นั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมาว่าจำเลยมีอำนาจลงโทษโจทก์ทั้งสองได้ ไม่ปรากฏว่ามีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 54 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยจำเลยสั่งพักงานโจทก์ก็เพราะโจทก์กระทำการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกลั่นแกล้งอีกทั้งกำหนดโทษตามข้อบังคับนี้ถึงขั้นให้ออกจากงานแต่จำเลยเพียงสั่งให้พักงานมีกำหนด ระยะเวลาแน่นอนคือ 1เดือน แสดงว่าเมื่อครบกำหนดเวลาพักงานถ้าหากโจทก์ปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น จำเลยก็อาจจะจ้างโจทก์ทั้งสองทำงานต่อไปอีก แต่โจทก์กลับนำคดีมาฟ้องเสียก่อนพฤติการณ์เช่นนี้จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46วรรคสองโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยมีคำสั่งพักงานโจทก์เป็นเวลา 1 เดือน โดยไม่มีความผิด นับเป็นการเลิกจ้างโดยไม่มีความผิดจำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ นอกจากนี้โจทก์มีสิทธิได้รับเงินโบนัสเท่ากับค่าจ้าง 1 เดือน จึงขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและเงินโบนัส จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์ จำเลยไม่เชื่อฟัง ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของหัวหน้างาน จึงได้ลงโทษสั่งพักงานศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยสั่งพักงานโจทก์เพราะโจทก์ทำผิดข้อบังคับกา