สัญญาจ้างที่มีข้อกำหนดให้ต่ออายุโดยความยินยอมของทั้งสองฝ่ายและต้องทำสัญญาใหม่ ถือเป็นสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่
ข้อสัญญาที่ว่า 'เมื่อครบกำหนดแล้วสัญญานี้จะมีผลใช้บังคับต่อไปโดยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย และต้องทำสัญญากันใหม่อีกชั้นหนึ่ง' มิใช่เงื่อนไขที่ทำให้ระยะเวลาที่กำหนดไว้เปลี่ยนแปลงไป แต่มีความหมายเพียงว่าถ้าคู่สัญญาประสงค์จะว่าจ้างกันต่อไปก็ต้องตกลงกันใหม่เป็นคราวๆ ถ้าไม่มีการตกลงทำสัญญาใหม่หรือไม่มีพฤติ
สัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยเป็นสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอน จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งสอง พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
โจทก์ทั้งสองทำสัญญาจ้างกับจำเลยหลายครั้ง โดยแต่ละครั้งมีกำหนดระยะเวลาแน่นอน และมีข้อสัญญาว่าเมื่อครบกำหนดแล้วสัญญาจะมีผลต่อไปโดยความยินยอมของทั้งสองฝ่ายและต้องทำสัญญาใหม่ ต่อมาครบกำหนดสัญญาครั้งสุดท้าย จำเลยไม่จ้างโจทก์ต่อไป โดยไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงการจ่ายค่าชดเชย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 887/2524นายมา วงศ์เดือน กับพวกโจทก์บริษัทเวียงอินทร์ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 582 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46สัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยครั้งแรกได้กำหนดระยะเวลาไว้โดยมีข้อสัญญาว่า 'เมื่อครบกำหนดแล้วสัญญานี้จะมีผลใช้บังคับต่อไปโดยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย และต้องทำสัญญากันใหม่อีกชั้นหนึ่ง' ครบกำหนดตามสัญญาฉบับแรกแล้วได้มีการทำสัญญากันใหม่อีกโดยกำหนดเวลาไว้เช่นกัน และข้อกำหนดในสัญญาเช่นเดิม ดังนี้ ข้อกำหนดในสัญญาดังกล่าวมิใช่เงื่อนไขที่ทำให้ระยะเวลาที่กำหนดไว้เปลี่ยนแปลงไป แต่มีความหมายเพียงว่าถ้าโจทก์จำเลยประสงค์จะว่าจ้างกันต่อไปก็ต้องตกลงกันใหม่เป็นคราวๆถ้าไม่มีการตกลงทำสัญญากันใหม่ หรือไม่มีพฤติการณ์แสดงว่าจำเลยยอมให้โจทก์ทำงานต่อไป สัญญาระหว่างโจทก์จำเลยก็เป็นอันสิ้นสุดลง สัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยดังกล่าวจึงเป็นสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯข้อ 46 วรรคท้าย ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างประจำ ต่อมาได้เลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยไม่มีความผิดและไม่จ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์คนละ 6,300 บาทจำเลยให้การว่า จำเลยจ้างโจทก์ทั้งสองมีกำหนดระยะเวลาแน่นอน จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ศาลแรงงานกลางเห็นว่า สัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยเป็นสัญญาจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน เมื่อจำเลยเลิกจ้างจึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ทั้งสองคนละ 6,200 บาทจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยุติว่าตามเอกสารสัญญาจ้างหมาย จ.1 ถึง จ.4 นั้น เมื่อวันที