ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1116/2524

ประเด็นกฎหมาย

การเกษียณอายุเป็นการเลิกจ้างหรือไม่ และเงินกองทุนสงเคราะห์ เงินบำนาญ ถือเป็นค่าชดเชยหรือไม่ รวมถึงประกาศของจำเลยที่ออกภายหลังการออกจากงานเป็นข้อตกลงเก

หลักกฎหมาย

การออกจากงานเพราะเกษียณอายุเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน การที่ลูกจ้างรู้ตัวล่วงหน้าว่าจะต้องออกจากงานเมื่ออายุครบ 60 ปี ไม่ถือเป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาไว้แน่นอน เงินกองทุนสงเคราะห์ เงินบำนาญ มีหลักเกณฑ์การจ่ายแตกต่างไปจากค่าชดเชย จึงไม่ถือเป็นค่าชดเชย ประกาศของ

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ 6,435 บาท

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ถูกเลิกจ้างเพราะเกษียณอายุ จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้เพียง 3 เดือน ขาดอีก 90 วัน คิดเป็นเงิน 6,435 บาท จำเลยอ้างว่าโจทก์พ้นตำแหน่งตามกฎหมาย ไม่ใช่การเลิกจ้าง และโจทก์ได้รับเงินกองทุนสงเคราะห์และเงินบำนาญแล้ว ซึ่งถือเป็นค่าชดเชย จำเลยออกประกาศลงวันที่ 21 มกราคม 2520 เกี่ยวกับก

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1116/2524นายสนิท เนียมสุวรรณโจทก์การท่าเรือแห่งประเทศไทยจำเลย ป.พ.พ. ม. 582 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 5, ม. 10 พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2518 ม. 9, ม. 11 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46การจ้างที่ลูกจ้างรู้ตัวล่วงหน้าว่าจะต้องออกจากงานเมื่อมีอายุครบ 60 ปีนั้นไม่ถือเป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาไว้แน่นอนการพ้นจากตำแหน่งเพราะเกษียณอายุถือเป็นการเลิกจ้างเงินทุนสงเคราะห์ เงินบำนาญ ที่มีหลักเกณฑ์การจ่ายแตกต่างไปจากค่าชดเชยไม่ถือเป็นค่าชดเชยนายจ้างประกาศให้ลูกจ้างทราบว่า การจ่ายเงินสงเคราะห์นั้นจ่ายเพิ่มขึ้นยิ่งกว่าที่กฎหมายแรงงานกำหนด และจ่ายโดยมีเจตนาจ่ายตามค่าชดเชย โดยนายจ้างออกประกาศฝ่ายเดียวภายหลังที่โจทก์ออกจากงานแล้วเช่นนี้ ไม่ถือเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเกษียณอายุโดยจ่ายค่าชดเชยให้เพียง 3 เดือนยังขาดอีก 90 วัน ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยเป็นเงิน 6,435 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยพ้นตำแหน่งตามกฎหมายไม่ใช่การเลิกจ้าง จำเลยรู้ตัวล่วงหน้าว่าจะต้องพ้นตำแหน่ง จำเลยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยโจทก์ได้รับเงินทดแทนเท่ากับเงินเดือน เงินกองทุนสงเคราะห์และดอกเบี้ยกับเงินบำนาญซึ่งถือว่าเป็นค่าชดเชยแล้ว โจทก์จึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยอีก ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่ใช่ลูกจ้างประจำที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอน จำเลยไม่ให้โจทก์ทำงานและไม่จ่ายค่าจ้างต่อไปเป็นการเลิกจ้างเงินกองทุนสงเคราะห์ เงินบำนาญที่จำเลยจ่ายให้แก่โจทก์เป็นเงินประเภทอื่นไม่ใช่ค่าชดเชยพิพากษาให้จำเลยจ