การเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยเนื่องจากลูกจ้างฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการตอกบัตรเวลาทำงานอันเป็นกรณีร้ายแรง
การตอกบัตรเวลาทำงานไม่ตรงความจริง แม้ยังมิได้นำไปเบิกเงินค่าล่วงเวลา แต่การกระทำส่อไปในทางทุจริตและฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับที่สำคัญของนายจ้าง ถือเป็นกรณีร้ายแรง นายจ้างเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย
พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางที่พิพากษายกฟ้องโจทก์
ลูกจ้างตอกบัตรเวลาทำงานกลับจากทำงานไม่ตรงกับเวลาที่ออกจากที่จริงในสองวันติดต่อกัน โดยวันแรกกลับเวลา 12 นาฬิกาแต่ตอกบัตรเป็น 21 นาฬิกา วันที่สองออกจากที่ทำงานเวลา 9 นาฬิกาแต่ตอกบัตรกลับเป็น 19.02 นาฬิกา จำเลยมีประกาศเตือนแล้วว่าการทุจริตเกี่ยวกับการตอกบัตรเวลาจะถูกเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1497/2524นายสมาน ญาติมิโจทก์บริษัทร่วมค้าไทย-เยอรมัน ด้อคยาร์ค คอนสตั๊กเตอร์ส จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46, ข้อ 47(3)บริษัทจำเลยมีลูกจ้างถึง 2000 กว่าคน ตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานมีการทำงานตามปกติในวันจันทร์ถึงวันเสาร์และมีการทำงานล่วงเวลาทุกวัน สำหรับวันเสาร์เลิกงาน 13 นาฬิกา หลังจากนั้นเป็นการทำงานล่วงเวลาวันอาทิตย์เป็นวันหยุดแต่มีการทำงานในวันหยุดมีกำหนดไม่เกิน 8 ชั่วโมง ลูกจ้างที่มาทำงานมีสิทธิได้รับค่าจ้างทำงานวันหยุดไม่เกิน 8 ชั่วโมง การเบิกค่าจ้างจะตรวจสอบเวลาทำงานตามใบเบิกกับบัตรตอกเวลาทำงานของลูกจ้าง เมื่อเห็นว่าใบเบิกมีเวลาทำงานไม่เกินไปกว่าเวลาทำงานในบัตรตอกเวลาทำงานก็จ่ายค่าจ้างให้ตามใบเบิกเงินนั้นข้อบังคับการทำงานดังกล่าวเกี่ยวกับตอกบัตรเวลาทำงานนอกจากจะเป็นหลักฐานแสดงถึงระยะเวลาที่ลูกจ้างของจำเลยแต่ละคนปฏิบัติงานในแต่ละวันแล้ว ยังเป็นหลักฐานในการเบิกจ่ายค่าจ้างและค่าทำงานล่วงเวลา ในกรณีมีการทำงานล่วงเวลาด้วย บริษัทจำเลยเคยมีปัญหาเรื่องการตอกบัตรเวลาทำงานไม่ตรงตามความจริงมาแล้ว จึงได้ประกาศเตือนลูกจ้างว่าหากมีการทุจริตเกี่ยวกับการตอกบัตรเวลาบริษัทจำเป็นจะต้องเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย โจทก์ตอกบัตรเวลาทำงานฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของจำเลย โดยกลับจากทำงาน 12 นาฬิกาแต่ตอกบัตรเวลากลับ 21 นาฬิกาในวันเสาร์และได้ออกไปจากที่ทำงานตั้งแต่เวลา 9 นาฬิกา แต่ตอกบัตรเวลากลับจากทำงาน 19.02 นาฬิกา จึงเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับดังกล่าวเป็นกรณีร้ายแรงจำเลยเลิกจ้างโจทก์เสียได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่มีความผิดไม่บอกก