ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2831/2524

ประเด็นกฎหมาย

กฎหมายไม่มีผลย้อนหลัง: การนำมาตรา 49 แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานฯ มาใช้บังคับแก่การเลิกจ้างที่เกิดขึ้นก่อนวันที่กฎหมายใช้บังคับ

หลักกฎหมาย

กฎหมายไม่มีผลย้อนหลังในทางที่ไม่เป็นคุณแก่ลูกจ้าง การนำมาตรา 49 แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานฯ ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับภายหลังการเลิกจ้าง มาใช้บังคับแก่การเลิกจ้างที่เกิดขึ้นก่อนวันที่กฎหมายใช้บังคับไม่ได้ เว้นแต่จะมีการบรรยายฟ้องให้เห็นว่าคำสั่งเลิกจ้างยังไม่มีผลในวันที่ถูกเลิกจ้างตามระเบียบข้อบังค

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ถูกจำเลยปลดออกจากงานเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2521 ก่อนที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จะมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2522 โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรับกลับเข้าทำงานตามมาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว โดยอ้างว่าการเลิกจ้างควรนับตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม 2522

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2831/2524นายวิรุฬห์ ปริวุฒิพงศ์โจทก์บริษัทไอ บี เอ็ม ประเทศไทย จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 49 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 41 (4) ป.วิ.พ. ม. 172พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522มีผลใช้บังคับเป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2522เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์ถูกปลดออกจากงานเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2521 อันเป็นเวลาก่อนที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ ใช้บังคับ โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะนำพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 49 มาใช้บังคับแก่กรณีการเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรมของโจทก์ได้ แม้โจทก์จะกล่าวอ้างว่าการเลิกจ้างโจทก์ควรจะต้องนับตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม 2522 อันเป็นวันที่ประธานกรรมการบริษัทไอบีเอ็ม ในสหรัฐอเมริกาแจ้งผลการพิจารณาขอความเป็นธรรมให้โจทก์ทราบก็ตาม แต่เมื่อโจทก์มิได้บรรยายฟ้องให้เห็นว่าโจทก์ได้อาศัยระเบียบข้อบังคับในการทำงานข้อใดที่ให้สิทธิแก่โจทก์ทำการร้องเรียนขอความเป็นธรรมตามธรรมดาอันจะทำให้เห็นว่า คำสั่งปลดโจทก์ออกจากงานของจำเลยยังไม่มีผลในวันที่ 7 ธันวาคม 2521 ซึ่งเป็นข้อสำคัญที่โจทก์จะต้องบรรยายในคำฟ้อง เมื่อโจทก์มิได้กล่าวไว้ก็ไม่มีเหตุที่จะแสดงให้เห็นว่าโจทก์มีสิทธิที่จะขอให้ศาลแรงงานกลางนำมาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ ซึ่งเป็นกฎหมายที่ประกาศใช้ภายหลังคำสั่งปลดออกจากงานมาปรับกับกรณีของโจทก์ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้จ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2512 ต่อมาเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2521 จำเล