ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3285 - 3289/2524

ประเด็นกฎหมาย

ลูกจ้างที่ถูกไล่ออกแล้วกลับเข้าทำงานตามมติคณะกรรมการ โดยถูกตัดเงินเดือน ไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างถูกไล่ออก และไม่ให้นับอายุการทำงานในระหว่างนั้

หลักกฎหมาย

เมื่อข้อบังคับของจำเลยกำหนดว่า ผู้ร้องทุกข์ที่กลับเข้าทำงานไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนในระหว่างถูกออกจากงาน และคณะกรรมการมีมติให้ตัดเวลาที่ถูกไล่ออก โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนและให้นับอายุงานในระหว่างนั้น คำสั่งของจำเลยชอบด้วยกฎหมายและไม่ขัดต่อกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางที่ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ทั้ง 5 คนเป็นลูกจ้างของจำเลย ถูกไล่ออกจากงานในข้อหาทุจริตต่อหน้าที่ ต่อมาคณะกรรมการจำเลยมีมติเปลี่ยนแปลงโทษจากไล่ออกเป็นตัดเงินเดือนและให้กลับเข้าทำงาน โดยไม่จ่ายเงินเดือนระหว่างถูกไล่ออก และให้ตัดเวลาที่ถูกไล่ออก ข้อบังคับของจำเลยระบุว่า ผู้ร้องทุกข์ที่กลับเข้าทำงานไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระห

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3285 - 3289/2524นายวินัย ทรัพย์แตง กับพวกโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทย กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 46, ข้อ 47 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10เมื่อข้อบังคับของจำเลยกำหนดว่า ในกรณีที่มีการร้องทุกข์เพราะออกงานถ้าผู้ร้องทุกข์ได้รับการพิจารณากลับเข้าทำงานตามเดิม ผู้ได้กลับเข้าทำงานตามเดิมนั้นไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนในระหว่างที่ถูกออกจากงานโจทก์ซึ่งเดิมถูกไล่ออกจากงานแต่ภายหลังคณะกรรมการจำเลยมีมติเปลี่ยนแปลงระดับโทษจากไล่ออกเป็นให้กลับเข้าทำงานแต่ให้ตัดเงินเดือน ย่อมไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างที่ถูกไล่ออก และโจทก์ไม่มีสิทธิขอให้นับอายุการทำงานในระหว่างถูกไล่ออก เพราะโจทก์มิได้ทำงานและมิได้มีฐานะเป็นลูกจ้างในระหว่างนั้นประกอบกับคณะกรรมการจำเลยซึ่งมีอำนาจควบคุมดูแลโดยทั่วไปซึ่งกิจการรถไฟตามพระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ.2494 ได้มีมติว่าสำหรับการนับเวลาทำการก็ให้ตัดเวลาที่ถูกไล่ออกจากงานไป การที่จำเลยออกคำสั่งตัดเงินเดือนโจทก์โดยไม่จ่ายเงินเดือนและให้ตัดเวลาการทำงานในระหว่างที่ไล่ออกจึงเป็นคำสั่งที่ชอบและไม่ขัดต่อกฎหมายคุ้มครองแรงงานแต่ประการใดโจทก์ทั้ง 5 สำนวนฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์สำนวนที่ 1 ถึงสำนวนที่ 4 ถูกจำเลยสั่งพักงานเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2521และถูกไล่ออกจากงานเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2521 โจทก์สำนวนที่ 5 ถูกจำเลยสั่งพักงานเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2521 และถูกไล่ออกจากงานเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2521 ในข้อหาทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรงซึ่งโจทก์ทั้ง 5 มิได้มีความผิด คำสั่งจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมายต่อมาวันที่ 8 ตุลาคม 2522 วันที่ 30 กันยายน 2522 จำเลยมีคำส