ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3546 - 3547/2524

ประเด็นกฎหมาย

การตีความคำว่า 'หนี้อื่น' ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 30 ว่าหมายถึงหนี้ที่ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติงานตามสัญญาจ้างเท่านั้น

หลักกฎหมาย

คำว่า 'หนี้อื่น' ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 30 หมายถึงหนี้อื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติงานตามสัญญาจ้าง เช่น ค่าซื้อของจากสโมสร หนี้เงินกู้ ส่วนหนี้ที่เกิดจากการปฏิบัติงานตามสัญญาจ้างไม่ใช่ 'หนี้อื่น' นายจ้างจึงสามารถหักค่าจ้างเพื่อชดใช้ความเสียหายดังกล่าวได้

คำวินิจฉัย

จำเลยมีสิทธิหักค่าจ้างของโจทก์ชดใช้ความเสียหายสำหรับทรัพย์สินของจำเลยที่ถูกโจรกรรมได้

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ลูกจ้างมีหน้าที่ปิดเปิดประตูหน้าต่างโรงซ่อมรถจักรดีเซล ระหว่างปฏิบัติหน้าที่มีคนร้ายโจรกรรมทรัพย์สินของนายจ้างหลายครั้ง นายจ้างสั่งให้ลูกจ้างชดใช้ค่าเสียหายโดยหักจากค่าจ้าง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3546 - 3547/2524นายเอกชัย บุญชู กับพวกโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 30 ป.พ.พ. ม. 341คำว่า 'หนี้อื่น' ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 30นั้น หมายถึงหนี้อื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติงานตามสัญญาจ้าง หนี้ที่โจทก์ทั้งสองต้องรับผิดชดใช้ให้แก่จำเลยเนื่องจากการปฏิบัติงานตามสัญญาจ้างจึงมิใช่หนี้อื่นซึ่งนายจ้างจะนำมาหักจากค่าจ้างมิได้คดีสองสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกัน โดยเรียกโจทก์ว่า โจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ตามลำดับโจทก์ทั้งสองสำนวนฟ้องใจความทำนองเดียวกันว่า โจทก์ที่ 1 ที่ 2 เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย มีหน้าที่ปิดเปิดประตูหน้าต่างโรงซ่อมรถจักรดีเซลต่อมามีคนร้ายโจรกรรมทรัพย์สินของโรงซ่อมรถจักรดีเซลระหว่างที่โจทก์ที่ 1ทำหน้าที่ปิดเปิดประตูหน้าต่าง 6 ครั้ง และระหว่างที่โจทก์ที่ 2 ทำหน้าที่ปิดเปิดประตูหน้าต่าง 5 ครั้ง จำเลยได้สั่งให้โจทก์ที่ 1 รับผิดชดใช้เงิน 3,943.73 บาทโจทก์ที่ 2 รับผิดชดใช้เงิน 3,808.15 บาท โดยหักจากค่าจ้างของโจทก์ที่ 1 ที่ 2เป็นรายเดือน และโจทก์ที่ 1 ที่ 2 ถูกตัดค่าจ้าง 10 เปอร์เซ็นต์ มีกำหนด 1 เดือนเป็นเหตุให้โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ไม่ได้รับการเลื่อนขั้นเงินเดือนประจำ พ.ศ. 2523หนึ่งขั้น คำสั่งของจำเลยไม่ถูกต้อง เพราะการที่ทรัพย์สินหายมิได้อยู่ในความรับผิดชอบของโจทก์ที่ 1 ที่ 2 โจทก์ที่ 1 ที่ 2 มิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใดขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ลงโทษตัดค่าจ้างและให้โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ชดใช้ค่าเสียหาย ให้จำเลยจ่ายเงินให้แก่โจทก์ที่ 1 เป็นเงิน 3,943.73 บาท โจทก์ที่ 2เป็นเงิน 3,808.15 บาท กับค่าจ้างที่จำเลยสั่งตั