ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3618/2524

ประเด็นกฎหมาย

การขายที่ดินและตึกแถวของโจทก์เป็นการขายเป็นทางค้าหรือหากำไรหรือไม่ และโจทก์ต้องเสียภาษีการค้าตามบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้า 11 หรือไม่

หลักกฎหมาย

การขายอสังหาริมทรัพย์เป็นทางค้าหรือหากำไร ผู้ประกอบการค้ามีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าตามบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้า 11 แต่หากเป็นการขายโดยมิได้มีเจตนาเพื่อการค้าหรือหากำไร และเกิดจากความจำเป็น มิใช่ลักษณะทางการค้า ก็ไม่ต้องเสียภาษีการค้า

คำวินิจฉัย

โจทก์ขายที่ดินและตึกแถวไม่เป็นทางค้าหรือหากำไร โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามบัญชีอัตราภาษีการค้าอันดับ 11

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ซื้อที่ดินหนึ่งแปลงพร้อมตึกแถวเมื่อ พ.ศ. 2510 และใช้เป็นที่เก็บสินค้าตลอดมา ต่อมาใน พ.ศ. 2519 โจทก์ขายที่ดินดังกล่าวเนื่องจากมีหนี้สินมาก จำเป็นต้องขายเพื่อชำระหนี้ โดยขายได้ราคาสูงกว่าราคาที่ซื้อมาเป็นจำนวนมาก

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3618/2524นายถวัลย์ พงษ์พฤทธโกศโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 77 บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร ประเภทการค้า 11 โจทก์ซื้อที่ดินไว้เพียงหนึ่งแปลงพร้อมตึกแถวเมื่อ พ.ศ.2510 แล้วใช้เป็นที่เก็บสินค้าของโจทก์ตลอดมา แสดงว่าโจทก์ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายในการซื้อที่ดินและตึกแถวนี้ไว้เพื่อขายหากำไรเป็นสำคัญมาแต่เดิม ที่โจทก์ต้องขายที่ดินและตึกแถวดังกล่าวไปใน พ.ศ.2519 ก็เพราะโจทก์มีหนี้สินอยู่มาก จำเป็นต้องขายเพื่อเอาเงินมาชำระหนี้และแม้โจทก์จะขายได้ราคาสูงกว่าราคาที่ซื้อมาเป็นจำนวนมากก็เป็นไปตามปกติของราคาที่ดินที่สูงขึ้นตามกาลเวลาหาใช่มีลักษณะเป็นทางค้าหรือหากำไรไม่ จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าที่ดินและตึกแถวดังกล่าว โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามบัญชีอัตราภาษีการค้า อันดับ 11โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่ดินหนึ่งแปลงพร้อมด้วยตึกแถวมาตั้งแต่พ.ศ. 2510 ต่อมาได้ขายไปเมื่อ พ.ศ. 2519 เพื่อนำเงินมาใช้หนี้ โจทก์มิได้มุ่งหวังในทางการค้าหรือหากำไรแต่เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยได้ประเมินให้โจทก์เสียภาษีการค้าพร้อมทั้งเงินเพิ่มและเบี้ยปรับ โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์แล้ว คณะกรรมการให้ยกอุทธรณ์ จึงขอให้เพิกถอนการประเมินและให้ยกคำวินิจฉัยอุทธรณ์ดังกล่าวจำเลยทั้งสี่ให้การว่า โจทก์ซื้อที่ดินไว้โดยเจตนาเพื่อการค้าและหากำไร โจทก์มิได้เป็นที่อยู่อาศัย แต่นำไปประกอบกิจการค้าโดยใช้เป็นสถานที่เก็บสินค้า และต่อมาขายไปได้กำไรเป็นจำนวนมากจึงเป็นการค้าเพื่อหากำไร โจทก์ต้องเสียภาษีการค้าตามบัญชีอัตราภาษีการค้าข้อ 11 ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามแบบแจ้ง