การวินิจฉัยสถานะของลูกจ้างพิเศษหรือคนงานจรว่าเป็นลูกจ้างประจำตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานหรือไม่ และมีสิทธิได้รับค่าชดเชยหรือไม่
การพิจารณาว่าผู้ถูกจ้างเป็นลูกจ้างประจำหรือไม่ ต้องดูที่ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้างและลูกจ้างตามคำนิยาม 'ลูกจ้างประจำ' ในประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ซึ่งหมายถึงลูกจ้างที่นายจ้างตกลงจ้างไว้เป็นการประจำ โดยพิจารณาจากข้อเท็จจริง เช่น การทำงานเป็นประจำทุกวัน การควบคุมเวลา การได้รั
โจทก์ทั้ง 95 คน เป็นลูกจ้างประจำตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน และมีสิทธิได้รับค่าชดเชย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ทั้ง 56 คนที่ศาลแรงงานกลางยกฟ้อง
จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างพิเศษหรือคนงานจรทำงานแทนคนงานประจำ แต่โจทก์ต้องมาทำงานทุกวัน สัปดาห์ละ 6 วัน หยุดวันอาทิตย์ ต้องลงชื่อในสมุดลงเวลา ได้รับเลี้ยงอาหารกลางวันและรักษาพยาบาลเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำ งานที่ทำ (บรรจุ ล้างขวด ปิดฉลาก ขนของ) เป็นงานที่ต้องทำเป็นประจำทุกวันต่อเนื่องตลอดปี แม้จะมีการส
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3627/2524นายสมเชาว์ การะเวก กับพวกโจทก์บริษัทสุรามหาคุณ จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2แม้โจทก์จะเป็นลูกจ้างพิเศษหรือคนงานจร ทำงานแทนคนงานประจำ แต่เมื่อได้ความว่า ลูกจ้างพิเศษต้องมาทำงานทุกวันสัปดาห์ละ 6 วัน หยุดวันอาทิตย์เช่นเดียวกับลูกจ้างประจำ บางวันก็ต้องทำงานล่วงเวลา ประกอบกับเวลาทำงานก็ต้องลงชื่อในสมุดลงเวลาทำงานทุกคน เมื่อมาทำงานได้รับเลี้ยงอาหารกลางวัน และมีสิทธิได้รับการรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลของจำเลยเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำดังนี้ วัตถุประสงค์ที่จ้างก็เพื่อจ้างไว้ทำงานอันมีลักษณะงานเป็นงานประจำนั่นเอง โจทก์จึงเป็นลูกจ้างประจำตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ทั้ง 95 คนเป็นลูกจ้างประจำของจำเลยเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2522 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์ทั้ง95 คน อ้างว่าจำเลยหมดสัญญาเช่ากับกระทรวงอุตสาหกรรมจำเลยไม่จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ตามกฎหมาย ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ทั้ง 95 คนจำเลยให้การว่า โจทก์มิได้เป็นลูกจ้างหรือคนงานซึ่งจำเลยจ้างไว้เป็นการประจำ แต่เป็นการจ้างชั่วคราวเพื่อทำงานแทนลูกจ้างหรือคนงานประจำของจำเลยที่ลากิจหรือลาป่วยเป็นครั้งคราวตามความจำเป็น กำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนและเลิกจ้างตามกำหนดเวลานั้น ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์39 คน และยกฟ้องโจทก์อื่นโจทก์ที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า แม้ตามข้อนำสืบของโจทก์และจำเลยจะฟังได้ว่า การจ้างโจทก์ทำงาน จำเลยมีวิธีการแตกต่างไปจากการจ้างลูกจ้างประจำทั่วไปกล่าวคือไม่มีการเขียนใบสมัครพร้อมแสดงหลักฐานต่าง ๆ ในการเข้าทำงาน ไม่ได้ทำสัญญาจ้างเมื่อจะให้โ