การเลิกจ้างโดยไม่มีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรถือเป็นการเลิกจ้างหรือไม่ และการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนายจ้างเป็นกรณีร้ายแรงที่ยกเว้นการจ่ายค่าชดเชยหรือไม่
การเลิกจ้างไม่จำต้องมีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร พฤติการณ์ของนายจ้างที่แสดงเจตนาเลิกจ้างถือเป็นการเลิกจ้างแล้ว การที่ลูกจ้างไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนายจ้างเพียงชั่วระยะเวลาเดียว โดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหาย และกิจการไม่ใช่ประเภทเสี่ยงภัยร้ายแรง ไม่ถือเป็นกรณีร้ายแรงที่ยกเว้นการจ่ายค่าชดเชย
พิพากษายืน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เป็นเงิน 18,900 บาท
นายจ้างสั่งให้ลูกจ้างปิดประตูหน้าต่างและปิดน้ำปิดไฟ แต่ลูกจ้างไม่ปฏิบัติตาม กลับไปนอนดูโทรทัศน์ในห้องพัก นายจ้างพูดว่า 'มึงทำหมา ๆ อย่างนี้กูไล่มึงออก' หลังจากนั้นนายจ้างไปแจ้งความกล่าวหาลูกจ้าง และลูกจ้างหยุดงาน กิจการของนายจ้างต้องทำงานติดต่อกันทั้งกลางวันและกลางคืน ประตูหน้าต่างและน้ำไฟต้องเปิดใช
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3839/2524นายสุวิทย์ แซ่จั่ว หรือแซ่ฉั่วโจทก์บริษัทคอนติเนนตัลฟอกย้อม จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 46, ข้อ 47การไล่ลูกจ้างออกจากงานอันถือว่าเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานนั้นไม่จำต้องมีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษร การที่กรรมการผู้จัดการบริษัทจำเลยซึ่งเป็นนายจ้างพูดกับลูกจ้างว่า 'มึงทำหมา ๆ อย่างนี้กูไล่มึงออก' ประกอบกับหลังจากพูดไล่ลูกจ้างออกจากงานแล้ว นายจ้างยังไปแจ้งความที่สถานีตำรวจกล่าวหาลูกจ้างว่าไม่ยอมออกไปจากห้องพักคนงานและลูกจ้างได้หยุดงานทั้งยังทวงถามให้นายจ้างคิดค่าชดเชยและค่าจ้างให้ด้วย พฤติการณ์ดังกล่าวย่อมถือได้ว่านายจ้างได้เลิกจ้างลูกจ้างแล้วกิจการและลักษณะงานของนายจ้างมิใช่กิจการต้องเสี่ยงภยันตรายอันอาจจะเกิดขึ้นได้ง่าย การทำงานต้องทำติดต่อกันทั้งกลางวันและกลางคืน ประตูหน้าต่าง ไฟฟ้าและน้ำต้องเปิดใช้ตลอดเวลา การที่ลูกจ้างไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนายจ้างไม่ปิดประตูหน้าต่าง ไฟฟ้าและน้ำในโรงงานเพียงชั่วระยะเวลาเดียวจึงยังไม่เพียงพอที่จะถือว่าเป็นกรณีที่ร้ายแรงในอันที่นายจ้างจะไม่จ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้างโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ได้รับค่าจ้างเดือนละ 2,700 บาท ค่าอาหารเดือนละ 450 บาท เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2524 จำเลยไล่โจทก์ออกจากงานอ้างว่าโจทก์ขัดคำสั่งซึ่งไม่เป็นความจริง จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 3,150 บาท และค่าชดเชยเป็นเงิน 18,900 บาทจำเลยให้การว่า จำเลยมิได้เลิกจ้างโจทก์ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2524 เวลาประมาณ 17 นาฬิกา น