การอนุญาตให้จำเลยแก้ไขคำให้การก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพโดยทนายความมิได้ฟังการพิจารณาอยู่ด้วย และจำเลยอ้างเหตุสำคัญว่าผู้ทรงเช็คล
เมื่อจำเลยขอแก้คำให้การก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา โดยแสดงเหตุผลสำคัญที่อาจทำให้จำเลยไม่มีความผิด และการให้การรับสารภาพครั้งก่อนมีข้อบกพร่อง เช่น ทนายความมิได้ฟังการพิจารณาอยู่ด้วย ย่อมมีเหตุสมควรอนุญาตให้แก้ไขคำให้การได้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกคำพิพากษาและคำสั่งศาลชั้นต้น โดยอนุญาตให้จำเลยแก้คำให้การได้ และให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไป
จำเลยให้การปฏิเสธในชั้นแรก ต่อมาขอถอนคำให้การเดิมและให้การรับสารภาพ โดยทนายความของจำเลยมิได้ฟังการพิจารณาอยู่ด้วย หลังจากนั้น 7 วัน จำเลยขอแก้คำให้การใหม่เป็นให้การปฏิเสธ โดยอ้างว่าให้การรับสารภาพเพราะเข้าใจผิด ความจริงจำเลยออกเช็คเป็นประกันหนี้และผู้ทรงเช็คลงวันที่สั่งจ่ายโดยจำเลยไม่ทราบ และจำเลยขอ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3876/2524นางน้อย ตฤดียะถาวรโจทก์นางสมศรี แซ่เจ็งจำเลย ป.วิ.อ. ม. 172 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ชั้นแรกจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อมาจำเลยขอถอนคำให้การเดิมขอให้การรับสารภาพโดยทนายความของจำเลยมิได้ฟังการพิจารณาอยู่ด้วย หลังจากนั้น 7 วันจำเลยขอแก้คำให้การใหม่เป็นให้การปฏิเสธ โดยอ้างว่าให้การรับสารภาพเพราะเข้าใจผิด ความจริงจำเลยออกเช็คเป็นประกันหนี้และผู้ทรงเช็คลงวันที่สั่งจ่ายโดยจำเลยไม่ทราบ ดังนี้ หากเป็นไปตามที่จำเลยยกขึ้นกล่าวอ้าง จำเลยก็ไม่มีความผิดทั้งจำเลยขอแก้ไขคำให้การก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา จึงมีเหตุสมควรอนุญาตให้จำเลยแก้ไขคำให้การได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้แก่นางเซาะเอ็ง ต่อมานางเซาะเอ็ง นำเช็คไปแลกเงินสดจากโจทก์ หลังจากเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวไปเรียกเก็บเงิน ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยแจ้งว่า ยังไม่มีการตกลงกับธนาคาร การกระทำของจำเลยเป็นการออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้องชั้นแรกจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อมาวันที่ 14 มกราคม 2524 จำเลยขอถอนคำให้การเดิม ขอให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาวันที่ 23 มกราคม 2524 ต่อมาวันที่ 21 มกราคม 2524 จำเลยยื่นคำร้องขอถอนคำให้การเดิมที่ให้การรับสารภาพ เนื่องจากจำเลยเข้าใจผิด ความจริงจำเลยออกเช็คพิพาทเป็นประกันทรัพย์สินที่จำเลยจำนำไว้กับนางเซาะเอ็ง มิได้มีเจตนาจะให้ใช้เงินตามเช็ค ทั้งผู้ทรงเช็คลงวันที่จ่ายกันเองโดยจำเลยไม่ทราบศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอัน