ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 949/2513

ประเด็นกฎหมาย

จำเลยมิได้ยกข้อต่อสู้เรื่องการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลาไว้ในศาลชั้นต้น จึงไม่อาจยกขึ้นอุทธรณ์ฎีกาได้

หลักกฎหมาย

คู่ความจะยกประเด็นใหม่ในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาที่มิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นไม่ได้ แม้ศาลอุทธรณ์จะวินิจฉัยประเด็นนั้นมา ก็เป็นการวินิจฉัยนอกฟ้องนอกประเด็น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนโดยผล ให้ยกฎีกาจำเลย ให้จำเลยเสียค่าทนายความชั้นฎีกา 200 บาทแทนโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินซึ่งโจทก์ซื้อมาจากนางลูกอินทร์ โดยจำเลยเคยขายฝากที่ดินดังกล่าวแก่นางลูกอินทร์แล้วเช่าต่อมีกำหนด 1 ปี ครบกำหนดแล้วไม่ออก จำเลยให้การเพียงว่าไม่เคยขายฝากและไม่ได้ทำสัญญาเช่า มิได้ต่อสู้ว่าการเช่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 949/2513นางสุทิน ดอกสน ที่ 1 นางบุญปลูก เหรียญประยูร ที่ 2โจทก์นายแวว บัวตูมจำเลย ป.วิ.พ. โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายฝากที่พิพาทไว้กับ ล. ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่จำเลยเช่าที่พิพาทจาก ล. ล. ขายที่พิพาทให้โจทก์ครบอายุสัญญาเช่าแล้วจำเลยไม่ออกไป ขอให้ศาลบังคับ จำเลยให้การว่าไม่เคยขายฝากแก่ใคร ไม่ได้ทำสัญญาเช่า แล้วจำเลยจะอุทธรณ์ว่าการเช่านั้นเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ได้บอกเลิกการเช่าเสียก่อนดังนี้ หาได้ไม่ เพราะจำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น แม้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อนี้ให้ก็เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้จำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงวันที่ 5 เดือนกุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2512คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองได้ซื้อที่ดิน 1 แปลง เนื้อที่ประมาณ 75.3 ตารางวา จากนางลูกอินทร์ เชนยะวณิช เจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดให้เลขที่ 1666 เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2509 ที่ดินแปลงนี้เดิมเป็นของจำเลยและมีเรือนของจำเลยปลูกอยู่ 1 หลัง ต่อมาจำเลยขายฝากเฉพาะที่ดินแก่นางลูกอินทร์ เชนยะวณิช แล้วไม่ไถ่ถอน ที่ดินจึงเป็นสิทธิแก่นางลูกอินทร์ เชนยะวณิช นางลูกอินทร์ ให้จำเลยเช่าเป็นเวลา 1 ปี ครบกำหนดสัญญาเช่าแล้วโจทก์แจ้งให้จำเลยและบริวารออกไปและรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างไปจากที่ดินโจทก์ จำเลยเพิกเฉย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์ และให้จำเลยรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างออกไปด้วยจำเลยให้การว่า ที่ดินตามฟ้องไม่ใช่ของโจทก์ ๆ จะซื้อจากใครจำเลยไม่ทราบ เป็นที่ดินของจำเลยได้รับมรดกปกครองตลอดมา 35 ปีแล้วอาณาเขตที่ดินติดต่อไม่ใช่ตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยไม่เคยขายฝากที่ดินแก่ใคร สัญญาขายฝากที่โจทก์อ้