ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1041/2513

ประเด็นกฎหมาย

ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3 กรณีออกเช็คเพื่อให้ผู้อื่นนำไปกู้เงิน ไม่ใช่เพื่อแลกเงินสด

หลักกฎหมาย

การออกเช็คเพื่อให้ผู้อื่นนำไปกู้เงินจากบุคคลอื่น ไม่ใช่การออกเช็คเพื่อชำระหนี้หรือแลกเงินสดตามความหมายของพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3 จึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าว

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ จำเลยไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยออกเช็คที่ยังไม่ได้ลงวันสั่งจ่ายให้โจทก์ร่วมเพื่อนำไปกู้เงินจากผู้อื่น โดยโจทก์ร่วมเป็นผู้ลงวันสั่งจ่ายเอง ต่อมานำเช็คไปขึ้นเงินไม่ได้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยออกเช็คเพื่อแลกเงินสด แต่ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมไปกู้เงินผู้อื่น เนื่องจากพฤติการณ์หลายประการ เช่น เช็คมีอายุ 3 ปี, เคยมีคดีเช็

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1041/2513พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นางลี่เค็ง แซ่เตีย หรือแซ่เตียวจำเลยโจทก์ร่วมจำเลยนางสาวลัดดาวัลย์ ลิมปิพิพัฒน์จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 จำเลยออกเช็คมอบให้โจทก์ร่วมไปหากู้เงินผู้อื่นไม่ใช่เพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วมดังฟ้อง เมื่อโจทก์ร่วมนำเช็คไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คโจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้นางสาวลัดดาวัลย์ลิมปิพิพัฒน์ผู้เสียหาย เป็นการชำระหนี้ในการแลกเงินสด ผู้เสียหายนำเช็คไปเข้าบัญชีที่ธนาคาร ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน ทั้งนี้โดยจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ศาลฎีกาพิเคราะห์พยานหลักฐานโจทก์จำเลยแล้ว คดีนี้โจทก์มีโจทก์ร่วมผู้เดียวนำสืบว่า วันที่ 15 สิงหาคม 2509 จำเลยนำเช็คพิพาทหมาย จ.1 ยังไม่ได้ลงวันสั่งจ่ายมาขอแลกเงินสด 10,000 บาท จากโจทก์ร่วมเพียงชั่วระยะวันเดียว โจทก์ร่วมลงวันสั่งจ่ายเงินในเช็คเสียเองว่า วันที่ 16-8-66 (ตรงกับวันที่ 16 สิงหาคม 2509) แล้วนำเช็คไปขึ้นเงินไม่ได้ จึงดำเนินคดีกับจำเลยเห็นว่า ถ้าได้มีการนำเช็คมาแลกเงินสดและกำหนดใช้เงินคืนเพียงวันเดียวกันจริง จำเลยจะต้องเป็นผู้เขียนวันสั่งจ่ายเงินในเช็คเอง เพราะตอนตกลงกันได้รู้กำหนดกันอยู่แล้วว่ามีกำหนดเพียงวันเดียว การที่จำเลยไม่ลงวันสั่งจ่ายเงินไว้เช่นนี้น่าจะเป็นเพราะจำเลยกับโจทก์ร่วมตกลงกันออกเช็คมอบให้โจทก์ร่วมนำไปขอกู้ยืมเงินจาก