ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1276/2513

ประเด็นกฎหมาย

การตีความคำว่า "รถยนต์อื่น" ในมาตรา 24 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2473 และผลของการได้รับใบอนุญาตย้อนหลังต่อความผิดฐานใช้รถยนต์รับจ้างในเขตถน

หลักกฎหมาย

รถยนต์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประจำทางแล้ว ไม่ใช่ "รถยนต์อื่น" ตามมาตรา 24 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2473 และการได้รับใบอนุญาตย้อนหลังมีผลทำให้การกระทำก่อนได้รับใบอนุญาตแต่ภายในระยะเวลาที่ระบุในใบอนุญาตไม่เป็นความผิด

คำวินิจฉัย

การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2473 มาตรา 24 วรรคสาม พิพากษายืน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยเป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดนครบริการ ซึ่งได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประจำทางสายภูเก็ตถึงนครศรีธรรมราช มีระยะเวลา 5 ปี นับแต่วันที่ 22 กันยายน 2509 ถึงวันที่ 21 กันยายน 2514 จำเลยขับรถยนต์ของห้างฯ ทับเส้นทางของบริษัทนครขนส่งจำกัดในวันที่ 29 ธันวาคม 2509 ใบอนุญาตของห้างฯ ออกให้เมื่อวันที่ 2

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1276/2513พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายประเสริฐ จุมพลจำเลย พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ.2473 พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2473 มาตรา 24 ตามที่เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2479 วรรคสามที่ว่า'ห้ามมิให้ใช้รถยนต์อื่นรับจ้างหาผลประโยชน์โดยรับคนโดยสารซึ่งเสียค่าโดยสารเป็นรายตัวตามรายทางในเขตถนนที่ได้รับอนุญาตให้มีรถประจำทางขึ้น ฯลฯ' นั้น หมายความว่าห้ามรถยนต์อื่นที่มิใช่รถยนต์ประจำทางที่ได้รับอนุญาตแล้วประกอบการขนส่งประจำทางด้วยรถยนต์ก่อนได้รับใบอนุญาต และต่อมาได้รับใบอนุญาตให้ประกอบการขนส่งได้ย้อนหลังไปการประกอบการขนส่งก่อนได้รับใบอนุญาตแต่อยู่ในระหว่างเวลาที่ระบุไว้ในใบอนุญาตย่อมไม่เป็นความผิดโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2509 จำเลยขับรถยนต์รับจ้างวิ่งรับจ้างหาผลประโยชน์รับคนโดยสารตามเส้นทางสายทุ่งสง-นครศรีธรรมราชซึ่งเป็นเขตถนนที่บริษัทนครขนส่งจำกัดเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการขนส่งประจำทาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติรถยนต์ฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าบริษัทนครขนส่งจำกัดได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประจำทางด้วยรถยนต์บนเส้นทางจากนครศรีธรรมราชถึงทุ่งสง ส่วนจำเลยเป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดนครบริการซึ่งได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประจำทางสายภูเก็ตถึงนครศรีธรรมราช มีระยะเวลา 5 ปี นับแต่วันที่ 22 กันยายน 2509ถึงวันที่ 21 กันยายน 2514 และในวันที่ 29 ธันวาคม 2509 จำเลยได้ขับรถยนต์ของห้างหุ้นส่วนจำกัดนครบริการทับเส้นทางของบริษัทนครขนส่งจำกัดที่อำเภอร่อนพิบูลย์ ซึ่งอยู่ในเส้นทางของบริษัทนครขนส่งจำกัดและห้างหุ้นส่วนจำกัดนคร