ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1061/2514พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายสีทน คำมาจำเลย ป.อ. ผู้ตายซึ่งเป็นพี่ชายของจำเลยตบหน้าจำเลยก่อน แล้วตามจำเลยเข้าไปในห้องจะตบตีจำเลยอีก จำเลยจึงคว้ามีดซามูไรยาว 1 คืบทั้งด้ามแทงผู้ตายทางด้านหน้าก่อน และเมื่อผู้ตายจะหนีออกนอกห้อง จำเลยก็แทงข้างหลัง แผลทะลุถึงหัวใจ ผู้ตายล้มลงและถึงแก่ความตายถือว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2512 เวลากลางวัน จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวทั้งด้ามมีดประมาณ 8 นิ้ว แทงทำร้ายร่างกายนายสว่าง คำมา พี่ชายของจำเลยโดนแทงหลายที่ถูกบริเวณร่างกายหลายแห่งโดยเจตนาฆ่าให้ตาย นายสว่างถึงแก่ความตายปรากฏตามรายงานชันสูตรพลิกศพท้ายฟ้อง เหตุเกิดที่ตำบลบุญเรือง อำเภอเชียงของจังหวัดเชียงราย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ในวันเกิดเหตุพร้อมมีดที่ใช้กระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และริบของกลางจำเลย (อายุ 15 ปี) ให้การรับสารภาพว่ากระทำผิดจริงตามฟ้องแต่ที่กระทำผิดไปเพราะถูกผู้ตายเตะต่อยทำร้ายก่อนศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า ข้ออ้างของจำเลยว่าผู้ตายทำร้ายก่อนนั้น จำเลยไม่มีพยานและฟังไม่ได้จากพยานโจทก์ด้วยพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้จำคุก 15 ปีลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 จำคุก 7 ปี 6 เดือน จำเลยรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก3 ปี 9 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง มีดของกลางไม่ริบโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว โจทก์นำสืบว่าบิดามารดาจำเลยและผู้ตายมีบุตร 6 คน ตายเสีย 2