ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2080/2514นายอนันต์ ทัตตานนท์ ที่ 1 นายเอื้อม ทัตตานนท์ ที่ 2 นางปรารมภ์ ทัตตานนท์ ที่ 3โจทก์พันเอกจรูญ สิทธิ์เดช ที่ 4 นายยิ่ง รัตนจักษ์ ที่ 5 นางสาวเพ็ญจันทร์ เจริญพิบูลย์ ที่ 6โจทก์นายประสงค์ เจริญพิบูลย์ ที่ 7โจทก์ ป.วิ.พ. ป.พ.พ. ผู้เริ่มก่อการตั้งบริษัทจำกัดเป็นโจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าไม้ที่จำเลยซื้อไปในระหว่างที่โจทก์ร่วมกันออกทุนเข้าหุ้นค้าไม้ไปพลางระหว่างขอจดทะเบียนจัดตั้งบริษัทจำกัด จำเลยให้การรับว่าได้ทำสัญญากับโจทก์จริง แต่อ้างว่าโจทก์ผิดสัญญาส่งไม้ไม่ครบ มิได้ต่อสู้ว่าบริษัทเป็นคู่สัญญา ไม่มีประเด็นว่าหนี้สินตามฟ้องเป็นของบริษัทหรือไม่โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องและดำเนินคดีได้ แม้จะปรากฏว่าบริษัทนั้นได้จดทะเบียนแล้วก็ตามสัญญาซื้อขายไม้ระบุให้ผู้ขายส่งไม้ถึงร้านค้าของผู้ซื้อที่จังหวัดพระนคร ผู้ขายต้องมีหน้าที่เสียค่าขนส่งเอง กรณีไม่เข้าลักษณะขนส่งทรัพย์สินซึ่งได้ซื้อขายกันไปยังที่แห่งอื่นนอกจากสถานที่อันพึงชำระหนี้ ซึ่งผู้ซื้อจะต้องออกค่าขนส่งโจทก์กับจำเลยทำสัญญาซื้อขายไม้กัน 2 ฉบับ ต่างวาระกันโจทก์ฟ้องเรียกราคาค่าไม้ซึ่งจำเลยค้างชำระตามสัญญาฉบับแรกจำเลยจะฟ้องแย้งว่าโจทก์ผิดสัญญาไม่ส่งไม้ตามสัญญาฉบับหลังเป็นเหตุให้จำเลยเสียหาย ขอหักหนี้กับโจทก์หาได้ไม่ เพราะไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิม ทั้งหนี้ดังกล่าวโจทก์ก็ยังมีข้อต่อสู้อยู่ จำเลยจึงจะขอหักหนี้ในคดีที่โจทก์ฟ้องนี้มิได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งเจ็ดร่วมกันเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทโรงเลื่อยจักรรวมมิตรจำกัด ในระหว่างขอจดทะเบียนนั้นผู้เริ่มก่อการได้ออกทุนเข้าหุ้นเพื่อดำเนินการค้าขายไม้แปรรูปร่วมกันไปพลาง จำเลยที่ 1 ในฐานะส่วนตัวและในฐานะผู้จัดการของจำเลยที่ 2 ได้ตกลงซื้อไม