ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 122/2528นางสกุล ดำรงศรีโจทก์นางประเทือง ครองบุญจำเลย ป.อ. ม. 96 ป.วิ.อ. ม. 2 (7) พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 คำร้องทุกข์กล่าวถึงสาเหตุที่ พ. สามีจำเลยออกเช็คตามฟ้องให้โจทก์ โดยจำเลยลงลายมือชื่อสลักหลัง ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คตอนท้ายระบุว่า โจทก์จึงนำความมาแจ้งขอให้ดำเนินคดีต่อ พ. ต่อไป ดังนี้ ไม่อาจถือได้โดยปริยายว่าโจทก์ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยด้วย หากแต่มีเจตนาให้ พ. ได้รับโทษแต่ผู้เดียว โจทก์นำคดีนี้ซึ่งเป็นกรณีความผิดอันยอมความได้มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้น 3 เดือน และโดยมิได้ร้องทุกข์กล่าวโทษจำเลยภายใน 3 เดือน นับแต่วันรู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีโจทก์ย่อมขาดอายุความตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า รายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีไม่เป็นคำร้องทุกข์ที่ผู้เสียหาย คือโจทก์ประสงค์จะให้จำเลยได้รับโทษ ความผิดคดีนี้เป็นความผิดต่อส่วนตัว โจทก์ฟ้องคดีเมื่อเกินกำหนด 3 เดือน นับแต่ความผิดเกิดขึ้น คดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ยุติว่า เช็คตามฟ้องเป็นเช็คธนาคารนครหลวงไทย จำกัด สาขาอ่างทอง ซึ่งนายพลเอก ครองบุญสามีของจำเลยลงลายมือชื่อสั่งจ่ายชำระหนี้แก่โจทก์ โดยจำเลยลงลายมือชื่อสลักหลัง ฉบับแรกลงวันที่ 2 สิงหาคม 2523 จำนวนเงิน 10,000 บาท ฉบับที่ 2ลงวันที่ 5 สิงหาคม 2523 จำนวนเงิน 20,000 บาท ฉบับที่ 3 ลงวันที่ 11 สิงหาคม2523 จำนวนเงิน 50,000 บาท โจทก์นำเช็คฉบับแรกและฉบับที่ 2 ไปเรียกเก็บเงินวันที่ 5 สิงหาคม 2523 และฉบับที่ 3 วันที่ 11 สิงหาคม 2523 ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินว่า โปรดติดต่อผู้สั่งจ่า