ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2279 - 2280/2528นายเจิม แตงไทยโจทก์การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 3, ข้อ 7, ข้อ 34, ข้อ 42นายจ้างกำหนดเวลาทำงานปกติของลูกจ้างไว้แน่นอน และกำหนดให้วันเสาร์และวันอาทิตย์เป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ การที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานนอกเหนือจากกำหนดเวลาดังกล่าว จึงเป็นกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันทำงานหรือทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์เกินกำหนดเวลาทำงานปกติหรือเกินกำหนดเวลาทำงานปกติของวันทำงานระยะเวลาซึ่งจะนำมาคำนวณค่าล่วงเวลาย่อมนับเวลาทั้งหมดคือ ตั้งแต่ลูกจ้างเริ่มทำงานนอกเวลาจนถึงเวลาหมดหน้าที่หรือเสร็จสิ้นการงานแม้ในระหว่างเวลาดังกล่าว ลูกจ้างมีงานทำเพียงบางครั้งบางคราวแต่เวลาที่ไม่มีงานทำลูกจ้างก็มีหน้าที่ต้องอยู่ประจำตามหน้าที่เพื่อรอรับคำสั่ง ต้องถือว่าลูกจ้างทำงานอย่างหนึ่งให้นายจ้าง นายจ้างจะจ่ายค่าล่วงเวลาโดยคิดเฉพาะระยะเวลาช่วงที่ลูกจ้างปฏิบัติงานเท่านั้นหาได้ไม่ นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาเต็มตามจำนวนชั่วโมงที่ทำเกินโจทก์ทั้งสองสำนวนฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองสำนวนเป็นลูกจ้างประจำของจำเลย จำเลยให้โจทก์ทำงานในวันทำงานเกินกำหนดเวลาทำงานปกติและทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์เกินกำหนดเวลาทำงานปกติของวันทำงาน แต่จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาให้โจทก์ไม่ครบ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองสำนวนให้การว่า โจทก์ทั้งสองสำนวนมีหน้าที่ปิดเปิดเครื่องสูบถ่ายน้ำมันของจำเลยซึ่งจะปิดเปิดเมื่อมีคำสั่งเป็นครั้งคราวเท่านั้นสภาพและลักษณะของงานไม่ใช่งานที่ต้องทำตลอดเวลา จึงเป็นงานตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 36 โจทก์ทั้งสองไม่มีสิทธิได้รับค