ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2448/2523นางกมล โชติศาลิกรโจทก์บริษัทชวริน จำกัด กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46, ข้อ 47(3) ป.พ.พ. ม. 158, ม. 582จำเลยผู้เป็นนายจ้างมีอำนาจวางข้อบังคับห้ามมิให้ลูกจ้างเล่นแชร์ได้ แต่การเล่นแชร์เป็นสัญญาอย่างหนึ่งซึ่งใช้บังคับได้ ไม่มีกฎหมายห้ามการเล่นแชร์ การเล่นแชร์ฝ่าฝืนข้อบังคับจึงไม่เป็นกรณีร้ายแรงเมื่อศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์เริ่มทำงานในวันแรก ดังนั้นการนับระยะเวลาทำงานของโจทก์จึงต้องนับวันแรกแห่งระยะเวลาอันเป็นวันเริ่มทำการงานรวมคำนวณเข้าด้วยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 158แม้จะมีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯข้อ 46 บัญญัติถึงเรื่องการจ่ายค่าชดเชยในกรณีเลิกจ้างก็มิได้ซ้ำหรือขัดแย้งกับประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา582 ซึ่งบัญญัติถึงการบอกกล่าวล่วงหน้าในการเลิกสัญญาจ้าง มาตราดังกล่าวจึงยังใช้บังคับในกรณีที่นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยอยู่แล้วด้วยโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิดและมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าจ้างที่ยังมิได้ชำระ ค่าจ้างที่ต้องจ่ายเพราะมิได้บอกเลิกจ้างล่วงหน้า และค่าชดเชย ให้โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ประพฤติชั่วร้ายแรงเล่นแชร์ฝ่าฝืนระเบียบและไม่ตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ จำเลยเตือนแล้วไม่เชื่อฟังจำเลยจึงมีสิทธิอย่างเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยหรือเงินใด ๆ ให้โจทก์โจทก์มิได้มาทำงานตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2523 จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนสำหรับเดือนกรกฎาคม และโจทก์ทำงานไม่ครบ 1 ปี หากมีสิทธิได้รับเงินค่าชดเชยก็ได้เพียงเท่าอัตราเงินเดือน 1 เดือน ขอให้ศาลพิพากษา