ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2950/2523นายสมศักดิ์ รอดประชา กับพวกโจทก์บริษัทจี.เอส.ซิเร็มมิคซ์ จำกัด ฯจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(2), ข้อ 47(3)เหตุที่ลูกจ้างไม่เรียงอิฐให้ได้วันละ 8 คันรถตามคำสั่งของหัวหน้าแผนกเป็นเพราะเกินความสามารถของลูกจ้างที่จะกระทำได้ มิใช่ลูกจ้างจงใจฝ่าฝืนคำสั่ง กรณีจึงไม่ต้องด้วยข้อยกเว้นให้นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้างตาม ข้อ 47(3) ของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยโดยเป็นพนักงานเรียงอิฐ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิด และไม่จ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยทำหน้าที่เป็นพนักงานเรียงอิฐขึ้นรถซึ่งตามปกติการเรียงอิฐได้ 8 คันรถต่อหนึ่งวันทำงาน หัวหน้างานแผนกเรียงอิฐก็ได้ออกประกาศแนะนำชี้แจงเกี่ยวกับการเรียงอิฐให้มีประสิทธิภาพ แต่โจทก์เรียงอิฐได้วันละ 6 คันรถ โดยโจทก์แกล้งถ่วงเวลาการทำงาน จำเลยเคยลงโทษพักงานโจทก์และได้มีคำเตือนให้โจทก์ทราบแต่โจทก์คงทำงานเหมือนเดิมโดยจงใจทำให้จำเลยเสียหาย ฝ่าฝืนข้อบังคับและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยตลอดมา ทั้งยังได้ทำหนังสือขอให้จำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วย จำเลยจึงให้โจทก์พ้นสภาพการเป็นพนักงานตามระเบียบข้อบังคับการทำงาน และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(2)(3) โดยไม่ต้องจ่ายเงินค่าชดเชยให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การเรียงอิฐเดิมไม่มีกำหนดว่าจะต้องเรียงได้วันละเท่าใด คนงานคงเรียงกันได้เฉลี่ยวันละ 6 คันรถ ต่อมาหัวหน้าแผนกเรียงอิฐมีคำสั่งกำหนดให้เรียงให้ได้วันละ 8 คันรถ ย่อมเป็นการเปลี่