ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 996 - 998/2529สิบตำรวจโท พักตร์ เม่นเปลี่ยน กับพวกโจทก์การปิโตรเลี่ยม แห่งประเทศไทยจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 46ค่าครองชีพเป็นเงินที่จำเลยจ่ายให้ลูกจ้างเป็นจำนวนแน่นอนเป็นรายเดือนเช่นเดียวกับเงินเดือนหรือค่าจ้างจึงเป็นเงินที่นายจ้างจ่ายเพื่อตอบแทนการทำงานเช่นเดียวกับเงินเดือนถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเงินเดือนหรือค่าจ้างแต่การที่จะนำค่าครองชีพมารวมเป็นฐานคำนวณเงินบำเหน็จหรือไม่ย่อมแล้วแต่หลักเกณฑ์ที่นายจ้างกำหนดเพราะเงินบำเหน็จกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานมิได้บังคับให้นายจ้างต้องจ่ายแก่ลูกจ้างเมื่อออกจากงานเป็นเพียงเงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างด้วยความสมัครใจ ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกำหนดว่า'เงินเพิ่มสำหรับผู้ปฏิบัติงานกะเป็นเงินช่วยเหลือพิเศษไม่นำไปรวมเป็นเงินเดือนหรือค่าจ้าง'เงินดังกล่าวจึงเป็นเงินเพิ่มพิเศษจะนำไปรวมเป็นฐานคำนวณเงินบำเหน็จด้วยมิได้.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)ศาลแรงงานกลาง วินิจฉัย ว่า ค่าครองชีพ และ เงิน ค่า กะ มี ลักษณะเป็น เงินเดือน หรือ ค่าจ้าง ต้อง นำ ไป รวม คิด เป็น เงิน บำเหน็จ จำเลย อุทธรณ์ ศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า ที่ จำเลย อุทธรณ์ ว่า ค่าครองชีพเป็น เพียง เงิน ช่วยเหลือ พนักงาน ผู้ มี รายได้ น้อย ให้ สามารถดำรงชีพ อยู่ ได้ พอ สมควร ใน ภาวะ เศรษฐกิจ ปัจจุบัน เพื่อ ให้ ได้รับ ประโยชน์ อย่างอื่น นอกเหนือ จาก เงินเดือน มิใช่ เงินเดือน หรือค่าจ้าง จะ นำ มา รวม เป็น ฐาน คำนวณ เงิน บำเหน็จ มิได้ นั้น เห็นว่า จำเลย จ่าย ค่า ครองชีพ เป็น จำนวน แน่นอน เป็น รายเดือน เช่นเดียวกับ เงินเดือน หรือ ค่าจ้าง ค่าครองชีพ จึง เป็น เงิน ที่ นายจ้าง จ่ายเพื่อ ตอบแ