ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 996 - 998/2529สิบตำรวจโท พักตร์ เม่นเปลี่ยน กับพวกโจทก์การปิโตรเลี่ยม แห่งประเทศ ไทยจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 46ค่าครองชีพเป็นเงินที่จำเลยจ่ายให้ลูกจ้างเป็นจำนวนแน่นอนเป็นรายเดือนเช่นเดียวกับเงินเดือนหรือค่าจ้างจึงเป็นเงินที่นายจ้างจ่ายเพื่อตอบแทนการทำงานเช่นเดียวกับเงินเดือนถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเงินเดือนหรือค่าจ้างแต่การที่จะนำค่าครองชีพมารวมเป็นฐานคำนวณเงินบำเหน็จหรือไม่ย่อมแล้วแต่หลักเกณฑ์ที่นายจ้างกำหนดเพราะเงินบำเหน็จกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานมิได้บังคับให้นายจ้างต้องจ่ายแก่ลูกจ้างเมื่อออกจากงานเป็นเพียงเงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างด้วยความสมัครใจ ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกำหนดว่า"เงินเพิ่มสำหรับผู้ปฏิบัติงานกะเป็นเงินช่วยเหลือพิเศษไม่นำไปรวมเป็นเงินเดือนหรือค่าจ้าง"เงินดังกล่าวจึงเป็นเงินเพิ่มพิเศษจะนำไปรวมเป็นฐานคำนวณเงินบำเหน็จด้วยมิได้.ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ค่าครองชีพและเงินค่ากะมีลักษณะเป็นเงินเดือนหรือค่าจ้างต้องนำไปรวมคิดเป็นเงินบำเหน็จจำเลยอุทธรณ์ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ที่จำเลยอุทธรณ์ว่าค่าครองชีพเป็นเพียงเงินช่วยเหลือพนักงานผู้มีรายได้น้อยให้สามารถดำรงชีพอยู่ได้พอสมควรในภาวะเศรษฐกิจปัจจุบัน เพื่อให้ได้รับประโยชน์อย่างอื่นนอกเหนือจากเงินเดือน มิใช่เงินเดือนหรือค่าจ้าง จะนำมารวมเป็นฐานคำนวณเงินบำเหน็จมิได้นั้น เห็นว่า จำเลยจ่ายค่าครองชีพเป็นจำนวนแน่นอนเป็นรายเดือนเช่นเดียวกับเงินเดือนหรือค่าจ้าง ค่าครองชีพจึงเป็นเงินที่นายจ้างจ่ายเพื่อตอบแทนการทำงานเช่นเดียวกับเงินเดือนถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเงินเดือนหรือค่าจ้าง มิใช่ประโยชน์อย่างอื่นตามข้อบังคั