ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 768/2510นายประเสริฐ โกญจนาวรรณโจทก์เทศบาลเมืองตราด โดยนายเจียร จินตกานนท์ นายกเทศมนตรีจำเลยนายบุรินทร์ ธีรวัฒน์ เทศมนตรี นายเทียบ จันทร์เรือง เทศมนตรี ที่ 1จำเลยนายเสถียร ดิสวัฒน์ ปลัดเทศบาล ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475 มาตรา 8 วรรคสอง บัญญัติเพียงให้เอาค่าเช่าเป็นหลักคำนวณค่ารายปีเท่านั้น มิใช่จะต้องคำนวณค่ารายปีจากค่าเช่าที่ผู้ให้เช่าได้รับตามสัญญาที่ได้ทำไว้ต่อกันเสมอไปไม่ ถ้าเป็นกรณีที่พนักงานเจ้าหน้าที่เห็นว่าค่าเช่านั้นมิใช่จำนวนเงินอันสมควรจะให้เช่าได้ในปีหนึ่ง ๆ พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจแก้หรือคำนวณใหม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดิน ได้ตกลงให้ผู้เช่าออกเงินปลูกสร้างห้องแถวรวม 13 รายลงในที่ดินของโจทก์ และโจทก์ได้ทำสัญญาประนีประนอมกับผู้เช่าที่อำเภอว่าผู้เช่ายอมยกห้องแถวที่ได้ปลูกสร้างนั้นให้โจทก์ และโจทก์ยอมให้ผู้เช่ามีสิทธิเช่าห้องแถวดังกล่าวมีกำหนด 10 ปี โดยคิดค่าเช่าตามที่ได้ตกลงไว้ในสัญญาประนีประนอม รวมค่าเช่าตามสัญญาเป็นเงินเดือนละ 1,455 บาท เป็นค่ารายปี 17,460 บาท ต้องเสียภาษีเป็นเงิน 2,182.50 บาท แต่จำเลยได้ประเมินเป็นค่ารายปี 41,600 บาท ซึ่งจะต้องเสียภาษี 5,200 บาท สูงกว่าที่โจทก์ควรจะต้องเสียจริง 3,019.50 บาท โจทก์เห็นว่าโจทก์ควรต้องเสียเท่าที่โจทก์มีรายได้ ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าภาษีที่เรียกเก็บเกินจำเลยให้การว่าได้ประเมินค่าภาษีชอบด้วยบทกฎหมายที่ให้อำนาจไว้และชอบด้วยข้อเท็จจริงตามหลักฐานที่มีอยู่ เพราะค่าเช่าที่โจทก์ได้รับหาใช่ค่าเช่าที่แท้จริงอันสมควรที่จะให้เช่าได้ในอัตราเช่นนี้ไม่ศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้ให้เช่ามีหน้าที่