ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1303/2510พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยาโจทก์นายจำนงค์ อาวุธหรืออาวุฒิจำเลยนายพงษ์ ไชยพัฒน์ และนายจรัส เสือปานผู้ร้อง ป.อ. ม. 36 พ.ร.บ.ป่าไม้ ช้างของกลางเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของสองคน คนละกึ่งหนึ่งเจ้าของคนหนึ่งรู้เห็นเป็นใจให้จำเลยนำช้างของกลางไปชักลากไม้ที่แปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ดังนี้ ศาลย่อมริบช้างของกลางกึ่งหนึ่งเฉพาะส่วนของเจ้าของคนที่รู้เห็นเป็นใจสำหรับอีกกึ่งหนึ่งให้ตกได้แก่เจ้าของที่ไม่ได้รู้เห็นเป็นใจ จะริบทั้งหมดหาได้ไม่คดีมีปัญหาเฉพาะการขอคืนช้างของกลางโจทก์ฟ้องว่า จำเลยแปรรูปไม้และมีไม้แปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง เว้นแต่ช้างของกลาง จำเลยยืมจากควาญช้าง โดยเจ้าของไม่รู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำของจำเลยนายพงษ์ ไชยพัฒน์ และนายจรัส เสือปาน ยื่นคำร้องว่า เป็นเจ้าของช้างของกลาง ไม่ได้รู้เห็นเป็นใจ ขอให้คืนช้างของกลางศาลชั้นต้นพิพากษาให้ริบช้างของกลาง 1 ใน 2 ส่วน เฉพาะกรรมสิทธิ์ของนายพงษ์ ไชยพัฒน์ ผู้ร้อง ส่วนของนายจรัส เสือปานให้ตกได้แก่นายจรัส เสือปาน ผู้ร้องโจทก์จำเลยและนายพงษ์ ไชยพัฒน์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า ไม่มีพยานหลักฐานฟังว่าผู้ร้องรู้เห็นในการกระทำความผิด พิพากษาแก้ไม่ริบช้างของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า นายพงษ์ ไชยพัฒน์ รู้เห็นเป็นใจในการกระทำผิดของจำเลย ส่วนนายจรัส เสือปาน ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นเป็นใจในการกระทำผิดด้วยพิพากษาแก้ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(วิเชียร เศวตรุนทร์-จิตติ ติงศภัทิย์-ประสม เภกะสุต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหม