ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1133/2543นาย สุธีร์ อัศวาณิชย์โจทก์นาย สุธรรม อัศวาณิชย์จำเลย ป.ที่ดิน ม. 83 วรรคหนึ่ง ป.วิ.พ. ม. 55จำเลยอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ จ. ต้องโอนให้บริษัท อ. ตามข้อตกลงในการก่อตั้งบริษัท อ. แต่ จ. ถึงแก่กรรมก่อนที่จะโอนที่ดินให้บริษัทตามข้อตกลงจำเลยในฐานะผู้ชำระบัญชีของบริษัท อ. ได้ฟ้องโจทก์ให้โอนที่ดินคืนให้แก่บริษัทและยังไม่ปรากฏว่าคดีถึงที่สุดแล้วหรือไม่ ย่อมถือได้ว่าจำเลยเป็นผู้มีส่วนได้เสีย ตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 83 วรรคแรก ในอันที่จะฟ้องบังคับให้มีการจดทะเบียนโอนที่ดินส่วนของ จ. ดังกล่าว มาเป็นของบริษัท อ. ตามข้อตกลงก่อตั้งบริษัท จำเลยจึงมีสิทธิขออายัด ที่ดินดังกล่าวได้โจทก์ขอให้บังคับจำเลยไปดำเนินการยื่นคำขอถอนอายัดที่ดินโฉนดเลขที่ 1226 และ 10111 เฉพาะส่วนที่โจทก์ได้รับโอนจากกองมรดกของนางจรุง อัศวาณิชย์ หากจำเลยเพิกเฉยให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยให้การว่า การอายัดที่ดินเป็นการอายัดของเจ้าพนักงานที่ดินตามประมวลกฎหมายที่ดิน ที่ดินโฉนดเลขที่ 1226 เดิม นางจรุง อัศวาณิชย์ และบริษัทอัศวาณิชย์ จำกัด ถือกรรมสิทธิ์ร่วมกัน ในส่วนที่เป็นชื่อของนางจรุงนั้น นางจรุงต้องโอนให้แก่บริษัทอัศวาณิชย์ จำกัด ตามข้อตกลงซึ่งโจทก์ทราบดีอยู่แล้ว การที่โจทก์รับโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 1226 เป็นการรับโอนโดยไม่สุจริต ซึ่งจำเลยได้ฟ้องเรียกทรัพย์สินคืนจากโจทก์เป็นคดีแพ่งหมายเลขดำที่ 2562/2538 ของศาลจังหวัดสมุทรปราการ และคดีอยู่ระหว่างการพิจารณา การอายัดที่ดินตามฟ้องไม่เป็นการอายัดเกินสิทธิ ไม่ทำให้โจทก์เสียหาย และตามหลักฐานทางทะเบียนเจ้าของรวมยังไม่ได้มีการแบ่งแยกกรรมสิทธิ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิขอให้ถอนการอายัด ขอให้ยกฟ้อ