ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2710/2543

ประเด็นกฎหมาย

การมีเมทแอมเฟตามีนและอีเฟดรีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย

หลักกฎหมาย

การพิจารณาว่ามียาเสพติดไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายหรือไม่ ให้พิจารณาจากปริมาณ ลักษณะการบรรจุ พฤติการณ์แวดล้อม และทรัพย์สินที่ผิดปกติ ประกอบกับพยานหลักฐานอื่น

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเมทแอมเฟตามีนและอีเฟดรีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยถูกตรวจค้นพบเมทแอมเฟตามีน 1,140 เม็ด บรรจุในซองพลาสติกแบ่งแยก และอีเฟดรีนน้ำหนัก 5,075 กรัม ซึ่งเป็นวัตถุดิบผลิตเมทแอมเฟตามีน ซุกซ่อนในห้องพัก พร้อมทรัพย์สินมีค่าจำนวนมากเกินกว่าฐานะอาชีพรับเหมาก่อสร้าง และมีพยานเบิกความถึงการนำเงินมาให้โดยไม่ปรกติ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

  • มาตรา 91 พระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2710/2543พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย จุมพลหรือทอง สังวรดีจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 13 ทวิ, ม. 15, ม. 66, ม. 89, ม. 106 ทวิ พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามยาเสพติด พ.ศ.2519 พ.ร.บ.มาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2534 ม. 29 พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามยาเสพติด พ.ศ.2519 พ.ร.บ.มาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2534 ม. 30เมทแอมเฟตามีน ที่เจ้าพนักงานตำรวจยึดไว้เป็นของกลางนอกจากจะบรรจุไว้ในซองพลาสติก ซึ่งมีลักษณะแบ่งแยกไว้จำเพาะแล้ว และยังมีจำนวนถึง 1,140 เม็ด มากเกินกว่าที่จำเลยจะนำมาเสพเอง ส่วน อีเฟดรีน ก็มีน้ำหนักประมาณ 5 กิโลกรัม ถือว่าเป็นจำนวนมาก และยังเป็นวัตถุดิบที่ใช้สำหรับผลิตเมทแอมเฟตามีนอีกด้วย ของกลางทั้งสองรายการล้วนเป็นของผิดกฎหมายส่อแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีวัตถุประสงค์จะนำไปใช้ในทางไม่สุจริต โดยเฉพาะอีเฟดรีนที่เจ้าพนักงานตำรวจยึดได้นั้นส่วนหนึ่งอยู่ในถุงพลาสติกซุกซ่อนอยู่ในกระเป๋าสีดำสำหรับใช้สะพายรวมอยู่ด้วยกับอาวุธปืนของจำเลย จากโต๊ะเครื่องแป้งในห้องนอน และอีเฟดรีนอีกส่วนหนึ่งอยู่ในกล่องกระดาษบรรจุในถุงหิ้วได้มาจากโซฟานอกห้องนอน ดังนี้อีเฟดรีนทั้งสองจำนวน จำเลยย่อมรู้เห็นเพราะอยู่ในวิสัยที่จำเลยสามารถค้นหาพบอย่างง่ายดาย เจ้าพนักงานตำรวจยังได้ยึดทรัพย์สินอย่างอื่นของจำเลยอีกจำนวนมาก อาทิ รถยนต์ 4 คัน นาฬิกาข้อมือฝังเพชร สร้อยคอทองคำฝังเพชร และแหวนทองคำ เป็นต้น ล้วนแล้วแต่เป็นทรัพย์สินที่มีค่าและราคาแพงตลอดทั้งมีสมุดฝากเงินของธนาคารถึง 5 แห่ง กับบันทึกข้อความสั่งให้จ่ายเงินนับสิบล้านบาทเก็บซุกซ่อนอยู่ในห้องพักคอนโดมิเนียมที่จำเลยเช่าอยู่กับภริยาลำพัง2