การเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ไม่สามารถนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 มาใช้บังคับได้ และการนับระยะเวลาทำงานเพื่อ
การเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 (แก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่ 6) หมายถึงการที่นายจ้างให้ลูกจ้างออกจากงานโดยลูกจ้างไม่ผิด แม้ไม่บอกกล่าวล่วงหน้าก็เป็นการเลิกจ้าง และกรณีนี้จะนำมาตรา 582 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับไม่ได้ เพราะเป็นกฎหมายคนละส่วนกัน
พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางที่ให้จำเลยใช้ค่าชดเชย 4,970 บาท สินจ้างที่มิได้บอกกล่าวล่วงหน้า 4,970 บาท พร้อมดอกเบี้ย โดยโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนประจำปีเพราะทำงานไม่ครบหนึ่งปี และค่าชดเชยให้คำนวณตามข้อ 46(1) เท่ากับอัตราค่าจ้างสุดท้ายสามสิบวัน
จำเลยเลิกจ้างโจทก์ในวันที่ 30 ตุลาคม 2523 โดยโจทก์ทำงานตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2522 ถึงวันที่ 29 ตุลาคม 2523 รวมระยะเวลายังไม่ครบหนึ่งปี
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 74/2524พันจ่าเอกเชาว์ไว ทรัพยะประภาโจทก์บริษัทแอรโก้แทรเวิลและคาร์โก้ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 582 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน การไม่ให้ลูกจ้างทำงานโดยลูกจ้างไม่ได้ทำผิด ถือเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน 16 เมษายน 2515 ข้อ 45 ฉบับที่ 6 31 กรกฎาคม 2521 มีผลตั้งแต่วันเลิกจ้าง จะนำ ประมวลกฎหมาายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 มาใช้ไม่ได้ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยใช้เงินค่าชดเชย 4,970 บาท สินจ้างที่มิได้บอกกล่าวล่วงหน้า 4,970 บาท กับดอกเบี้ย โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิได้รับค่าชดเชยและค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนประจำปีเพียงใดหรือไม่ พิเคราะห์เห็นว่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาานลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 45 ที่กำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่ลูกจ้างประจำตามส่วนที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับตามข้อ 10 และข้อ 32 กับค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งเลิกจ้าง ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่ 6 ลงวันที่ 31 กรกฎาคม 2521 ได้ให้ความหมายของการเลิกจ้างไว้โดยเฉพาะว่าหมายถึงการที่นายจ้างให้ลูกจ้างออกจากงาน ปลดออกจากงาน หรือไล่ออกจากงานโดยที่ลูกจ้างไม่ได้ทำความผิดตามข้อ 47 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฉบับลงวันที่ 16 เมษายน 2515 หรือในกรณีที่นาายจ้างไม่ยอมให้ลูกจ้างประจำทำงานเกินเจ็ดวันทำงานติดต่อกันไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ก็ตาม โดยไม่จ่ายค่าจ้างให้ถ้าปรากฏว่ามีเจตนาจะไม่ให้ลูกจ้างนั้นทำงานต่อไปหรือกลั่นแกล้งลูกจ้างให้ถือว่าเป็นการเลิกจ้างลู