การจ้างแรงงานที่มีอายุสัมปทานกำหนดเวลาแน่นอน แต่คู่สัญญามิได้ตกลงจ้างจนหมดอายุสัมปทาน ถือเป็นการจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน และใบลาออกที่เกิดจากการข่
แม้อายุสัมปทานที่จำเลยได้รับจากรัฐบาลจะกำหนดเวลาไว้แน่นอน แต่โจทก์กับจำเลยมิได้ตกลงจ้างกันจนกว่าจะหมดอายุสัมปทาน การจ้างจึงหาใช่การจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาไว้แน่นอนไม่ และการแสดงเจตนาลาออกที่ได้มาจากการข่มขู่ย่อมเสื่อมเสียไป ใบลาออกจึงไม่มีผลบังคับ
ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลแรงงานกลางว่าการจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน และการวินิจฉัยเรื่องใบลาออกชอบด้วยกฎหมายแล้ว
จำเลยได้รับสัมปทานจากรัฐบาลโดยมีอายุสัมปทานกำหนดเวลาไว้แน่นอน แต่โจทก์กับจำเลยมิได้ตกลงจ้างกันจนกว่าจะหมดอายุสัมปทาน และโจทก์ลงชื่อในใบลาออกเพราะถูกคำขู่ตามประกาศของจำเลย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 316/2524นายสุดใจ กาษรสุวรรณ กับพวกโจทก์บริษัทการไฟฟ้าบางละมุง จำกัด กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) ประกาศวันที่ 13 มิถุนายน 2517 ข้อ 1 ป.วิ.พ. ม. 243 (2)แม้อายุสัมปทานที่จำเลยได้รับจากรัฐบาลจะกำหนดเวลาไว้แน่นอนแต่โจทก์กับจำเลยมิได้ตกลงจ้างกันจนกว่าจะหมดอายุสัมปทาน การจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงหาใช่การจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาไว้แน่นอนไม่ การที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ลงชื่อในใบลาออกเพราะถูกคำขู่ตามประกาศของจำเลย ใบลาไม่มีผลบังคับเป็นเรื่องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การแสดงเจตนาลาออกของโจทก์เสื่อมเสียไปเพราะเป็นเจตนาที่ได้มาจากการข่มขู่มิใช่วินิจฉัยว่าไม่มีข้อความว่าลาออกทั้ง ๆ ที่เอกสารมีข้อความแจ้งชัดว่าเป็นการลาออก จึงหาเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ขจร หะวานนท์-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ