หนี้ค่าภาษีอากรที่ศาลมีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะยกอายุความมาเป็นเหตุปฏิเสธคำขอรับชำระหนี้ได้หรือไม่
เมื่อศาลมีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดตามคำฟ้องของเจ้าหนี้โดยอาศัยมูลหนี้เดียวกัน แสดงว่าหนี้นั้นไม่ขาดอายุความ เพราะหากขาดอายุความศาลจะพิพากษายกฟ้อง เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะยกอายุความขึ้นเป็นเหตุปฏิเสธคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้อีกไม่ได้
พิพากษากลับ ให้เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับชำระหนี้เป็นเงิน 827,666 บาท 17 สตางค์ ตามคำขอรับชำระหนี้ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์หักเงินจากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลแทนเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ผู้ขอรับชำระหนี้ แต่เฉพาะค่าทนายความให้เป็นพับ
เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีล้มละลายโดยอาศัยหนี้ค่าภาษีอากร ศาลมีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด ต่อมาเจ้าหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เห็นว่าหนี้ขาดอายุความจึงปฏิเสธ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 368/2524กรมสรรพากรโจทก์บ.จ.ก. สรรพสินค้าจำเลยผู้ขอรับชำระหนี้จำเลยกรมสรรพากรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่อาจยกอายุความมาเป็นเหตุยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ได้ หากเจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ฟ้องจำเลยลูกหนี้ให้เป็นบุคคลล้มละลายโดยอาศัยมูลหนี้อย่างเดียวกัน ซึ่งศาลได้มีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดคดีถึงที่สุด เพราะหากหนี้ขาดอายุความ ศาลย่อมไม่ฟังว่าลูกหนี้มีหนี้สินล้นพ้นตัวเจ้าพนักงานประเมินภาษีเงินได้ที่จำเลยต้องชำระแจ้งให้ลูกหนี้ทราบเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2509 จำเลยไม่ชำระใน 30 วัน โจทก์จึงฟ้องและศาลพิพากษาให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ยื่นคำขอรับชำระหนี้ 827,666.17 บาท เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เห็นว่าสิทธิเรียกร้องค่าภาษีอากรทั้งหมดขาดอายุความ เป็นหนี้ที่ไม่อาจฟ้องร้องให้บังคับคดีได้จึงต้องห้ามมิให้ขอรับชำระหนี้ตามมาตรา 94 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลายพ.ศ. 2483 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ตามความเห็นของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คงมีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยในชั้นฎีกาว่า หนี้ค่าภาษีอากรดังกล่าวต้องห้ามมิให้ขอรับชำระหนี้เพราะเป็นหนี้ที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้เนื่องจากสิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้ขาดอายุความแล้วหรือไม่ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า หนี้ค่าภาษีอากรรายนี้เป็นหนี้ที่แท้จริงโดยสภาพแห่งหนี้มิใช่หนี้ที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีไม่ได้ และก่อนที่จะมีการยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เจ้าหนี้ผู้เป็นโจทก์ก็ได้อาศัยหนี้รายนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีล้มละลายไว้แล้ว ลูกหนี้ม