ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากการเลิกจ้างอันไม่เป็นธรรมตามคำวินิจฉัยของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์หลังจากได้รับค่าชดเชยตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานแล้ว เป็นฟ้องซ้ำหรื
ค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 เป็นคนละส่วนกับค่าเสียหายจากการเลิกจ้างอันไม่เป็นธรรมตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 41(4) การฟ้องเรียกค่าเสียหายตามคำวินิจฉัยของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ซึ่
ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง
โจทก์ถูกเลิกจ้างและได้รับค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าตามคำพิพากษาคดีก่อน ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ซึ่งวินิจฉัยว่าการเลิกจ้างเป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย โจทก์จึงฟ้องคดีนี้เพื่อบังคับตามคำวินิจฉัยดังกล่าว
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3769/2524นายสุชิน อุดหนุนเผ่าพงษ์ กับพวกโจทก์บริษัทกรุงไทยสตีลเวอร์ค จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 เงินที่โจทก์มีสิทธิได้รับเมื่อถูกเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน และตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 เป็นคนละส่วนกับค่าเสียหายตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์มาตรา 41(4) แม้โจทก์จะได้รับเงินตามประกาศและกฎหมายดังกล่าวไปแล้วก็ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องเรียกเงินตาม พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ มาตรา 41(1) อีก ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายตามคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ที่ 71/2524 ลงวันที่ 16 มิถุนายน 2524 ให้แก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,760 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 7,560 บาท โจทก์ที่ 3 จำนวน 4,950 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ว่าคดีก่อนกับคดีนี้มูลคดีอย่างเดียวกันคือโจทก์ถูกจำเลยเลิกจ้างโจทก์ชอบที่จะใช้สิทธิทางใดทางหนึ่ง เมื่อได้ใช้สิทธิฟ้องร้องทางศาลและศาลมีคำพิพากษาคดีถึงที่สุดแล้วโจทก์กลับไปเรียกร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์อีก เป็นการไม่ชอบ เพราะเป็นการบังคับตามสิทธิในมูลกรณีเดียวกันทั้งสองทางซ้ำซ้อนกัน และโจทก์มีสิทธิที่จะเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยในคราวเดียวกันได้อยู่แล้ว ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องซ้ำนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายแก่โจทก์ในคดีก่อน เป็นเงินที่จำเลยมีสิทธิจะได้รับเมื่อถูกเลิกจ้างตามที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน