เงินค่าภาษีที่นายจ้างจ่ายแทนลูกจ้างเป็นประจำทุกเดือน ถือเป็นค่าจ้างหรือไม่
เงินค่าภาษีที่นายจ้างจ่ายแทนลูกจ้าง แม้จ่ายเป็นประจำทุกเดือน แต่เป็นการจ่ายให้แก่กรมสรรพากร มิใช่จ่ายให้แก่ลูกจ้างโดยตรง จึงเป็นเพียงสวัสดิการ ไม่ใช่ค่าจ้าง เพราะมิได้จ่ายเพื่อตอบแทนการทำงาน
เงินค่าภาษีไม่ใช่ค่าจ้าง
จำเลยจ่ายค่าภาษีแทนโจทก์เดือนละ 27,280.41 บาท โดยจ่ายให้แก่กรมสรรพากร มิได้จ่ายให้แก่โจทก์โดยตรง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1427/2533นาย รักษ์ อึ้งศรีวงศ์โจทก์บริษัท ดอดเวลล์ประเทศไทย จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2เงินค่าภาษีที่ นายจ้าง จ่ายแทนลูกจ้างเป็นประจำทุก เดือน แต่เป็นเงินที่ นายจ้าง จ่ายให้แก่ กรมสรรพากร มิได้จ่ายให้แก่ลูกจ้างการจ่ายค่าภาษีแทนลูกจ้างจึงเป็นเพียงสวัสดิการอย่างหนึ่งที่ นายจ้าง ช่วย แบ่งเบาภาระการเสียภาษีให้แก่ลูกจ้าง มิใช่จ่ายเพื่อตอบแทนการทำงาน ดังนี้เงินค่าภาษีจึงไม่ใช่ค่าจ้างโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยทำงานตำแหน่งกรรมการผู้จัดการทั่วไป เงินเดือนสุดท้ายเดือนละ 120,000 บาทจำเลยก็บังคับให้โจทก์ลาออกจากงาน โดยโจทก์ไม่ได้กระทำความผิดจำเลยไม่ได้จ่ายเงินใด ๆ ตามกฎหมายให้แก่โจทก์ ในระหว่างที่โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยนั้น โจทก์ได้กู้ยืมเงินสวัสดิการจากจำเลยในวันที่โจทก์ลาออก โจทก์จะต้องชำระให้จำเลยอีก 676,210.07 บาทจำเลยตกลงกับโจทก์ว่าเงินที่โจทก์จะมีสิทธิได้รับตามกฎหมายนั้นจำเลยจะนำไปหักกับเงินที่โจทก์เป็นหนี้จำเลยดังกล่าวข้างต้นก่อนถ้าโจทก์ลาออกจำเลยจะให้เงินโจทก์อีก 1 ล้านบาท แต่เมื่อโจทก์ลาออกจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่ตกลงกับโจทก์แต่อย่างใด กลับฟ้องเรียกเงินกู้จากโจทก์ที่ศาลแพ่ง จำเลยต้องจ่ายค่าบอกกล่าวล่วงหน้าให้โจทก์จำนวน 120,000 บาท เงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพพนักงานให้โจทก์อีกจำนวน 612,000 บาท และเงินโบนัสหรือเงินค่าตอบแทนประจำปีให้แก่โจทก์ จำนวน 180,000 บาท จำเลยได้บอกเลิกจ้างโจทก์อย่างกะทันหันโดยเจตนากลั่นแกล้งให้โจทก์เสื่อมเสียชื่อเสียง โจทก์จึงขอคิดค่าเสียหายเป็นเงิน 1 ล้านบาท ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยชดใช้เงินแก่โจทก์รวม 1,912,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ได้ลาออกจ