พนักงานขับรถประจำตำแหน่งรองประธานกรรมการบริษัทเป็นงานอื่นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 3(4) มิใช่งานขนส่งตามข้อ 3(2) และการทำงานนอกเวลาปกติที่มีกำหนดเวล
งานขับรถประจำตำแหน่งรองประธานกรรมการบริษัทไม่ใช่งานขนส่งตามข้อ 3(2) แต่เป็นงานอื่นตามข้อ 3(4) ซึ่งนายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานเกินกว่าสัปดาห์ละ 54 ชั่วโมงไม่ได้ การทำงานนอกเวลาที่มีกำหนดเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดแน่นอนเป็นการทำงานชั่วคราวตามคำสั่ง ไม่ใช่การทำงานนอกสถานที่ตามข้อ 36(7) ลูกจ้างจึงมีสิทธิได้รับ
โจทก์มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ ข้อ 3(4) และข้อ 34 แต่ศาลแรงงานยังมิได้วินิจฉัยจำนวนชั่วโมงที่โจทก์ทำงานล่วงเวลาและทำงานในวันหยุด จึงให้ยกคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเฉพาะข้อที่มิได้วินิจฉัยดังกล่าว และให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นนั้นแล้วพิพากษาใหม่
โจทก์เป็นพนักงานขับรถประจำตำแหน่งรองประธานกรรมการบริษัท ทำงานตั้งแต่ 7.30-18.00 น. ในขณะที่เวลาทำงานปกติคือ 8.00-17.00 น. โดยโจทก์ยินยอมทำงานเกินเวลาตลอดมา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3477/2525นายวิชา ประชากรณ์โจทก์บริษัทสยามเท็กซ์ไทล์เคมี จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 3(2), ข้อ 3(4), ข้อ 34, ข้อ 36(7)งานขับรถประจำตำแหน่งรองประธานกรรมการบริษัทไม่ใช่งานขนส่งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 3(2) แต่เป็นงานอื่นตามข้อ 3(4) ซึ่งนายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานเกินกว่าสัปดาห์ละ 54 ชั่วโมงไม่ได้ เมื่อลักษณะการทำงานตามปกติมีกำหนดเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดแน่นอน การทำงานนอกเหนือเวลาดังกล่าวเป็นการทำงานชั่วครั้งชั่วคราวตามที่นายจ้างสั่ง จึงไม่ใช่การทำงานนอกสถานที่ซึ่งตามสภาพไม่อาจกำหนดเวลาอันแน่นอนตามข้อ 36(7) ลูกจ้างจึงมีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาตามข้อ 3(4) และข้อ 34 การที่ลูกจ้างยินยอมปฏิบัติงานเกินเวลาตลอดมาหาทำให้ลูกจ้างหมดสิทธิเรียกร้องไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งพนักงานขับรถต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรมและมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า จึงฟ้องขอให้จำเลยชำระค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า คืนเงินสะสมที่จำเลยหักไว้ ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด และค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับอย่างร้ายแรงหลายครั้ง โจทก์ต้องการขับรถรองประธานกรรมการของจำเลยจึงยอมทำงานตั้งแต่ 7.30-18.00 น. โดยทำงานเฉพาะตอนเช้าและเย็น ส่วนเวลากลางวันโจทก์ว่างโจทก์ทำงานอย่างมากไม่เกินวันละ 4 ชั่วโมง เป็นลูกจ้างประเภทงานขนส่งและเป็นงานนอกสถานที่ โดยสภาพไม่อาจกำหนดเวลาทำงานแน่นอนได้ จึงไม่มีสิทธิได้ค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุด ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยคืนเงินสะสมพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์คำขออื่นนอ