ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2527นางเลียน มาย กับพวกโจทก์กระทรวงมหาดไทย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.สัญชาติ พ.ศ.2508 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ฟ้องอ้างว่าโจทก์มีสัญชาติไทยเพราะเกิดในราชอาณาจักรไทยแล้วถูกทางราชการตำรวจภูธรอำเภอท่าอุเทนซึ่งอยู่ใต้บังคับบัญชาของจำเลยบังคับให้โจทก์ทำบัตรประจำตัวคนญวนอพยพ ดังนี้เป็นการโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ของโจทก์ในฐานะเป็นคนมีสัญชาติไทยตามกฎหมายแพ่ง โจทก์มีอำนาจฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 โจทก์ที่ 2 ถึงที่ 7 ซึ่งได้สัญชาติไทยโดยการเกิดตาม พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ.2508 มาตรา 7(3) เกิดจากมารดาคือโจทก์ที่ 1 เป็นคนญวนอพยพได้รับอนุญาตให้เข้าอยู่ในราชอาณาจักรไทยเพียงชั่วคราว ส่วนบิดาไม่ได้จดทะเบียนสมรสฉะนั้นโจทก์ที่ 2 ถึงที่ 7 จึงถูกถอนสัญชาติไทยแล้วตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ข้อ 1ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 7 เป็นบุคคลผู้มีสัญชาติไทย ให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 คืนสัญชาติไทยแก่โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 7 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาเป็นข้อแรกว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะตามคำฟ้องโจทก์ไม่ได้กล่าวอ้างว่าจำเลยทั้งสามโต้แย้งสิทธิหรือหน้าที่โจทก์แต่ประการใดนั้น ได้พิเคราะห์คำฟ้องแล้ว ตามคำฟ้องโจทก์อ้างว่าโจทก์ทั้งเจ็ดมีสัญชาตไทยเพราะเกิดในราชอาณาจักรไทยแล้วถูกทางราชการตำรวจภูธรอำเภอท่าอุเทนซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 บังคับให้โจทก์ทั้งเจ็ดทำบัตรประจำตัวคนญวนอพยพ โจทก์ทั้งเจ็ดจำยอมต้องทำเพราะกลัวถูกจับกุมและเนรเทศ เป็นเหตุให้โจทก์ทั้งเจ็ดถูกบังคับอย่างคนญวนอพยพ คือจะออกไปนอกเขตอำเภอท่าอุเทนก็ต้องขออนุญาตและต้องเ